Αναρτήθηκε από: Ωκεανός.... | Νοέμβριος 13, 2007

το.. χνουδι

Κυριακή πρωί και αφού έχω ξυπνήσει μόλις στις 8 παρά από το.. χειρότερο εχθρό μου.. δηλαδή κινητό, σπεύδω να δω ποιος με καλεί ανυπόμονα.. Δεν προλαβαίνω την έβδομη φορά του κουδουνίσματός του αλλά έχω μήνυμα στον τηλεφωνητή..

Αργύρη καλημέρα. Ο…  ο κατασκευαστής είμαι. Είμαι στο Μπραχάμι στο κτίριο που φτιάχνουμε, πάρε με σε παρακαλώ ένα τηλέφωνο έχουμε ένα πρόβλημα..

Γκρρρ πάλι τα ίδια, πάλι πρόβλημα; Αφού λοιπόν δημιουργώ τον απαραίτητο ζεστό καφέ πριν.. πάρω την κρυάδα.. παίρνω τηλέφωνο και.. πριν το  σκεφτώ… έχω γίνει ήδη αεροπλάνο και σπεύδω ήδη στον τόπο διεξαγωγής της μάχης…


Άλλη μια Κυριακή που υπολόγιζα να ηρεμήσω χαράμι.. Και όχι μόνο αυτό αλλά θα ‘μαι και μόνος στη δουλειά με κάτι νεύρα… Προσπαθώ να κρατήσω την ψυχραιμία μου όσο μπορώ..

Φτάνοντας μετά τον απαραίτητο διάλογο του στυλ..

Σας το ’λεγα δε σας το ’λεγα;; Δε μ’ ακούτε ποτέ.. Άντε τώρα να χαλάμε τελειωμένα λουτρά και να σκάβουμε Κυριακάτικα.. Άντε να δούμε..

Λοιπόν και για να ’χουμε και καλές τις καρδιές μας θα κοστίσει τόσο, οκ;;

Η απάντηση θετική ..Και να ’θελαν δε μπορούσαν να κάνουν αλλιώς .. Γυάλιζε το μάτι μου ήδη.. και γω χαμένος σε σκέψεις..

Μα καλά πώς βρέθηκα από την πλανεύτρα μου που θα ‘μουν τώρα μέσα της και θα χανόμουν στο βυθό της εδώ να παλεύω με τα νεύρα μου;; Α ρε Δία δεν έλεγες του Ποσειδώνα να μη φυσάει δυο μέρες τώρα.. αχ..

Έχω ξεκινήσει προπολλού να δουλεύω μηχανικά πλέον καθώς η σκέψη μου είναι αλλού.. Όταν ξαφνικά κάτι μου αποσπά την προσοχή.. Ένα κατακόκκινο χνούδι.. Ναι δεν ξέρω γιατί.. Κύλησα μόλις το είδα.. Μικρό αλλά τόσο ζωντανό το χρώμα του.. Πρέπει να είχε μόλις ..αποδράσει..

Συνέχισα για λίγο τη δουλειά με τη σκέψη ότι ο αέρας  θα το παρασύρει και πάλι αλλά.. όχι.. δεν έφυγε παρόλο που ο αέρας ήταν δυνατός.. Παρόλο που το βελόνι έσκαβε δέκα πόντους μακριά του εκείνο εκεί!! Σταματάω και το χαζεύω.. Ήταν.. σα να προσπαθούσε να με ηρεμήσει.. Αμέσως παρατάω τη δουλειά και ανάβω ένα τσιγάρο κρατώντας το στα χέρια μου.. Συνειδητοποιώ ότι ο καφές έχει… εξατμιστεί από τα νεύρα και σπεύδω προς αντικατάσταση του παλιού με νέο πιο εξελιγμένο μοντέλο.. δηλαδή ζεστό..

Στο δρόμο .. με τα πόδια αφού ήθελα να σκεφτώ λίγο.. Σκεφτόμουν πώς μπορεί κάτι τόσο μικρό και ασήμαντο να.. μου αλλάξει τη ροή τόσο γρήγορα, τόσο απλά.. Το κράταγα ακόμα στην παλάμη μου σαν να μην ήθελα να το χάσω..

Φτάνοντας στο μαγαζί και αφού έχω πάρει τον καφέ και είμαι στο ταμείο του φούρνου – παντοπωλείου.. μπαίνει ένας γεράκος.. φανερά καταπονημένος και με όχι πολύ καλή όραση.. φορώντας το βαρύ παλιό σακάκι του κουμπωμένο μέχρι πάνω, ενώ εγώ ήμουν με το κοντομάνικο!! λόγω ψυχικής διατάραξης, κοινώς νεύρα!! Ακούω τον γεράκο να λέει με φωνή που ίσα που ‘βγαινε

Ένα ψωμάκι παρακαλώ

Εγώ ακόμα κρατάω τα ψιλά στην παλάμη μου και περιμένω να μου πει τι χρωστάω αφού με τον καφέ πήρα και μια.. γλυκιά αμαρτία από σοκολάτα που δε μπόρεσα ν’ αντισταθώ..

Ο γεράκος βγάζει με το ζόρι απ’ τη… βαθιά τσέπη του τρία κέρματα όλα όλα.. και προσπαθεί να ξεχωρίσει τι κέρματα είναι..  Το βλέμμα μου πέφτει στην υπάλληλο όπου την βλέπω να κάνει μια γκριμάτσα του στυλ.. άντε ρε μπάρμπα τέλειωνε.. Αμέσως ένιωσα άσχημα για κείνον.. Ποιος ξέρει γιατί αλλά πίστευα ότι ήταν μόνος του στη ζωή, έτσι μου βγήκε.. Η φωνή μου πρόλαβε τη σκέψη και..

Κράτα και το ψωμάκι του σεβάσμιου γέροντα

είπα με βλέμμα που.. μίλαγε από μόνο του στην υπάλληλο.. καθώς εκείνη φανερά ντροπιασμένη απ’ το.. καρφί μου.. (σεβάσμιου) χαμήλωσε το δικό της..

Μάλιστα κύριε απάντησε..

Τότε ο γέροντας που μέχρι εκείνη τη στιγμή με είχε προσέξει σαν ..σκιά μόνο πιστεύω… γύρισε προς το μέρος μου και απάντησε

Ευχαριστώ πολύ νεαρέ μου

Τίποτα παππού μου, ούτε να το συζητάς

Παππού μου;;;;; Πόσσα χρόνια έχω ν’ ακούσω αυτή τη λέξη; Να’ σαι καλά παιδί μου..

Είχα δίκιο, ήταν μόνος.. Ίσως με βοήθησε και το φανερά τσαλακωμένο πέτο του σακακιού του.. Ίσως πάλι διαίσθηση.. Τότε του είπα..

Έλα να σε βοηθήσω να περάσεις το δρόμο. Απέναντι δεν μένεις;;

Βλέπετε δίπλα από τον φούρνο όλη η περιοχή είχε εξελιχθεί σε ένα εμπορικό αγώνα στο πιο κτίριο είναι ωραιότερο και μεγαλύτερο.. Εξέλιξη το λένε.. Έτσι τους άρεσε να ακούγεται..

Που το ξέρεις;;

Μα παππού μου εδώ πλέον όλο εμπορικά είναι, άρα θα μένεις κάπου εδώ κοντά και μάλλον απέναντι που έχει κάτι παλιά κτίρια και η λεωφόρος είναι  πολύ επικίνδυνη..

Αχ παιδί μου έχεις δίκιο, παλιά δεν ήταν έτσι.. Πάμε.. Αφού έχεις την καλοσύνη να ’σαι καλά

Είπαμε μην το συζητάς..

Δεν ξέρω γιατί το ‘κανα, έτσι ένιωσα. Ήθελα να τον πάω μέχρι την πόρτα του παρόλο που ο χρόνος ήταν πολύ σημαντικός.. Χρόνος.. έχει καταντήσει να είναι από τα πολύτιμα αγαθά πλέον στους ρυθμούς που ζούμε..

Στο δρόμο πιάσαμε την κουβέντα

Από ’δω γύρω είσαι;

Όχι παππού μου δυτικά προάστια, Νίκαια μεριά

Μα είσαι με τα πόδια…

Ναι βγήκα να πάρω καφέ και δεν πήρα αμάξι, ήθελα να ξεφύγω.. να σκεφτώ..

Ααα και τι κάνεις εδώ;

Δουλεύω παππού μου σήμερα εκτάκτως.. άστα..

Μμμμ.. η Κυριακή είναι ιερή μέρα.. Την έκανε ο Θεός για ξεκούραση και για να βλέπουμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα αν έχουμε βέβαια..

Το πρόσωπό του πήρε μια θλιμμένη έκφραση.. ήταν η ευκαιρία μου..

Σαν να ’χεις δίκιο.. ε, σαν σοφότερος κιόλας.. Αλήθεια παππού, μόνος σου ζεις;

Είχαμε φτάσει ήδη στην πόρτα του αλλά η κουβέντα μόλις είχε αρχίσει.. Δεν ξέρω ποιος απ’ τους δυο μας είχε πιο πολύ δίψα να τη συνεχίσει; Εκείνος για να μιλήσει με κάποιον που τόσο το ’θελε; Ή εγώ που πάντα μ’ αρέσει να ακούω και να μιλάω με μεγάλους ανθρώπους.. Έχουμε τόσα να πάρουμε από αυτούς..

Θα έρθεις μέσα να κάτσεις να πιεις τον καφέ σου;

Ναι! Γιατί όχι; Αλλά παππού πρόσεχε, μη φωνάζεις όποιον κι όποιον σπίτι σου..

Το ξέρω παιδί μου, δεν έρχεται και κανένας άλλωστε, αλλά εσύ φαίνεσαι τι είσαι..

Χαμογελώ αμυδρά καθώς νιώθω ένα ζεστό κάψιμο μέσα μου..

Ευχαριστώ..

Κάτσε

Γιατί μόνος παππούλη;

Μεγάλη ιστορία παιδί μου

Έχω χρόνο..

Με κοιτά απορημένος…

Μα δεν έχεις δουλειά;

Μετά η δουλειά, πρώτα οι άνθρωποι..

Άκου τότε

Η κυρά μου πέθανε πριν τέσσερα χρόνια..

Ζωή σε σας!

Δυστυχώς ο Θεός δεν ήθελε να κάνουμε παιδιά και από τότε η μόνη επαφή που έχω με κόσμο είναι μια ξαδέρφη μου που έρχεται δυο τρεις φορές τη βδομάδα  και καθαρίζει το σπίτι και μου μαγειρεύει

Αδέρφια δεν έχεις; Ανίψια;

Είχα μια ξαδέρφη αλλά ήταν πιο μεγάλη και έχει πεθάνει. Τα ανίψια μου έχουν τραβήξει το δρόμο τους, με μένα θα ασχολούνται;;

Κακώς, πολύ κακώς, γιατί να μην ασχολούνται; Αλλά δυστυχώς πάντα έτσι είναι η ζωή, άδικη..

Φαίνονται πικρά τα λόγια σου παιδί μου; Πρέπει να ’σαι στενοχωρημένος, γιατί;

Αχ.. παππού μου ..είναι πολλά δεν είναι ένα.. Αλλά θα στα πω μια άλλη μέρα, εντάξει; Γιατί τώρα πρέπει να φύγω.. τελειώνει και ο καφές.. και πρέπει να πάω να τελειώνω γιατί θα με πάρει το απόγευμα, να μην πω η νύχτα

Το πρόσωπό του έλαμψε με μιας.. και χαμογέλασε για πρώτη φορά από τη στιγμή που τον πρωτοαντίκρισα..

Δηλαδή θα ξανάρθεις;;

Φυσικά θα ξανάρθω να πιούμε καφέ και να δω τι κάνεις

Δάκρυσε και ένιωσε αμήχανα.. Αμέσως σκούπισε τα μάτια του διακριτικά και είπε..

Μακάρι ο Θεός να σου δώσει όλα τα καλά του κόσμου παιδί μου, να ’σαι ευλογημένο. Άντε στην ευχή της Παναγίας τώρα μη σε καθυστερώ άλλο και όποτε θες εδώ θα ‘μια, δεν πάω πουθενά. Έλα να μου μιλήσεις και για σένα, το ξέρω ότι το θες, το νιώθω..

Θα ‘ρθω παππού, θα ‘ρθω σύντομα…. Λεφτά έχεις; Πώς περνάς;

Τι;;; Έχω, δε θέλω, παίρνω τη σύνταξή μου, μου φτάνει..

Καλά εντάξει.. είπα βάζοντας κρυφά δίπλα στο τασάκι στο τραπέζι ένα πενηντάρικο, δεν είχα άλλα ούτως ή άλλως.. κάτι ψιλά μόνο.. Αλλά ήταν ολοφάνερο ότι τα ’χε πολύ περισσότερο από εμένα ανάγκη.. Το σπιτικό του το μαρτυρούσε.. καθώς και το άδειο ψυγείο του που είμαι σίγουρος ότι θα ήταν..

Γεια σου παππού, πάρε το τηλέφωνό μου αν χρειαστείς ποτέ τίποτα, πάρε με μη διστάσεις..

Ξαναδάκρυσε..  Καλά παιδί μου, καλά, σ’ ευχαριστώ για όλα..

Εγώ σ’ ευχαριστώ..

Στο δρόμο σκεφτόμουν τον παππού και.. δεν κρατήθηκα άλλο, δάκρυσα και γω.. προσπαθώντας βέβαια να μη φανεί.. Το βάδισμα γρήγορο, σχεδόν τρέξιμο.. Έπρεπε να τελειώσω τη δουλειά.. σήμερα.. Μα.. η ψυχή μου δεν ήθελε να φύγει.. Ήθελε να κάτσει εκεί μαζί του.. να ακούσει ιστορίες.. να ακούσει για παλιές εποχές.. άλλους καιρούς.. πιο απλούς.. πιο αληθινούς.. να γεμίσει με κάτι πολύ ουσιώδες στη ζωή.. Απλή καθημερινή επικοινωνία.. Κάτι που πλέον τόνοι να εξαφανιστεί.. Θα ξανάπαω.. και για κείνον αλλά … και για μένα!!!!

 

ocean…

 

Advertisements

Responses

  1. να ξαναπάς..και μακάρι όλοι μας να «προσέχαμε» από έναν τέτοιο σεβάσμιο γέροντα…
    (με συγκίνησες – και χαίρομαι που αυτό είναι το πρώτο κείμενο που διαβάζω εδώ…μπράβο)

    Καλημέρα

  2. ευχαριστω για τα καλα σου λογια θα ξαναπαω σημερα μαλλον.. αφου θα πεταχτω στη δουλεια εκει. αλλα δε καταλαβα τι εννοεις οτι αυτο ειναι το πρωτο κειμενο που διαβαζεις εδω καλη σου μερα κ σενα!

  3. Μεγάλη η καρδιά και η ψυχή σου Ωκεανέ μου
    μεγάλη
    σαν αυτή που πρέπει να έχουμε όλοι μας!
    Φιλιά πολλά

  4. θαλασσινη μου δεν ειναι θεμα καρδιας πιστευω.. κ σιγουρα πολλοι περισσοτεροι εχουν πολυ ποιο μεγαλη καρδια απο μενα.. (φαντασου) καποιοι … ταξιδευουν μαλιστα με την καρδια.. ειναι θεμα ..συνηθειας!! αν κ θελει κουβεντα για να το εξηγησω.. καλη σου μερα!!

  5. κι εγινε ο γερακος
    δικος σου ανθρωπος
    κι ας τον ηξερες μολις μια μερα
    κι εγινε ο γερακος μικρο παιδι
    που δακρυζε κι ηξερε γιατι
    του γεμισες με οξυγονο τα πνευμονια
    και του χαρισες μια στιγμη λυτρωτικη

    ειθε να τον ξανασυναντησεις
    για δευτερη
    για τριτη
    για σενα
    για μας

    -καλημερα ..-

  6. (εννούσα απλά ότι είναι το πρώτο σου κείμενο που διάβασα εγώ και κατάφερα να βρω χρόνο να σχολιάσω… 🙂 )

    Καλησπέρα

  7. Ηρθα για μια πολύ πρωινή καλημέρα!!

    Καλημέρα λοιπόν πρωινή και θαλασσινή!

  8. @ νατασσακι καλη σου μερα!! ο χρονος ειναι πολυτιμο αγαθο πλεον χιχι..

    @θαλασσινη μου πολυυυυυ καλημερα σου πρωινη κ παντα θαλασσινη!!!!

  9. misstati καλα τα λες καλη σου μερα .. επιασες το θεμα ακριβως αλλα.. το περιμενα ευχαριστω πολυ για την ευχη ! μακαρι να χω το χρονο να πηγαινω οσοσ ποιο πολυ μπορω

  10. η καρδια του ωκεανου λοιπον ειναι πολυ μεγάλη.. σε μια κοινωνια που δεν αφηνει πολλα πολλα περιθωρια γι απαρομοιες ευαισθησιες.. ναι, ναι διαβασα και το σχολιο σου οτι καποιων ισως ειναι μεγαλυτερη η καρδια.. και σου λεω οτι σε τετοια θεματα δεν μπαινουν συγκρισεις.. ο καθενας κανει ο,τι καλυτερο μπορει, και με τη θέλησή του..

    διαβασα και το προηγούμενο ποστ αλλα δεν τολμω να αφησω εκει σχολιο.. πάντως σε καταλαβαίνω.. γιατι και για μενα αυτος ο μηνας ειναι δυσκολος.. δυστυχως για παρομοιο λογο..
    καλύτερα να μη ξεχνας λοιπον και να θυμασαι.. και το κρατω και για μενα αυτο..

    καλη σου μερα

  11. leila οπως εγραψα κ πριν δεν ειναι θεμα καρδιας ειναι θεμα.. συνηθειας!! οχι συγκρισης

    χαιρομαι που μια κουβεντα μου μπορει να ναι συμαντικη για καποιον αλλο.. κρατα το θα σου χρειαστει!! καλη σου μερα κ σενα

  12. Είδες το χνούδι; Οιωνός καλός ήταν… για τον παππού, αλλά και για εσένα.
    Να μην τον ξεχάσεις ωκεανέ…
    Καλημέρα

  13. ναι ηταν.. δεν το χω σκοπο να τον ξεχασω καλη σου μερα!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: