Αναρτήθηκε από: Ωκεανός.... | Δεκέμβριος 6, 2007

η μαγεια της…

Σάββατο χαράματα.. Πρώτη του μήνα.. Το πλοίο Πρέβελης ετοιμάζεται να δέσει στο λιμάνι της Σούδας…           και γω μέσα του να είμαι με αισθήματα ανάμεικτα.. Χαρά μεγάλη μα.. συνάμα και νοσταλγία για τον καιρό που πέρασα μακριά της.. Μου ’χε λείψει αυτή η γη..

Πρώτο αντίκρισμα.. ο ξάδερφος να περιμένει υπομονετικά σε μια μέρα που ξημέρωνε όπως την είχα ευχηθεί.. Γλυκιά.. γεμάτη ανοιξιάτικες μυρωδιές μες το χειμώνα.. Ναι, έχουν άλλο καιρό εδώ.. Άλλος αγέρας φυσά.. Ο ήλιος σηκώνεται αργά.. καθώς ακολουθάμε τη διαδρομή για το σπίτι..

Δεν έχει αλλάξει και πολύ η πόλη.. Παρατηρώντας στη διαδρομή τα Χανιά να παίρνουν.. ζωή σιγά σιγά, καθώς περνά η ώρα.. Η απαραίτητη στάση στον.. Ιορδάνη και καρφί για το σπίτι.. Μας περιμένουν.. Επιτέλους φτάσαμε..

Πόσο μου έλειψες;; Τώρα το συνειδητοποιώ..

Η μουσική του αυτοκινήτου ακόμα ηχεί στ’ αυτιά μου.. είναι τόσο γλυκιές αυτές οι μελωδίες..  Αγκαλιάζω γνώριμα αγαπημένα πρόσωπα.. Η συγκίνηση.. μοιραία.. Απολαμβάνουμε ήδη τον πρωινό καφέ στη βεράντα.. και γω μυρίζω την αύρα της.. Παίρνω βαθιές ανάσες.. και.. φαντάζομαι ήδη τη βόλτα στην πόλη, στα σοκάκια.. την αγορά… το λιμάνι.. Τα στεφανώθηκα.. Ο χρόνος λίγος.. σύντομα είμαι εκεί.. στις σκέψεις μου.. το λιμάνι.. με το φάρο..

τα σοκάκια.. τα ψώνια απαραίτητα και γοργά.. πρέπει αλλού να πάω.. Με καλεί.. Το ακούω στην ατμόσφαιρα.. Έφυγα .. Μόνος.. Ναι, εκεί πρέπει να πάω μόνος..

Αγναντεύω την παραλία του χωριού μου και σταματώ..

Καλαθάς….. Τι υπέροχη θέα.. Για πάντα θα είναι στο βλέμμα μου, κάθε φορά που θα σκέφτομαι τη μαγεία του.. Μα πρέπει να βιαστώ.. με περιμένουν.. όχι στο σπίτι.. στο χωριό.. εκεί στην αιώνια κατοικία.. Έρχομαι αγαπημένε μου άγγελε έρχομαι.. κοντά σου..

Προσπερνώ το παλιό πατρικό.. Δε μου κάνει καρδιά να σταματήσω.. Έχει ερημώσει.. Νιώθω ένα πόνο.. Είναι οι στιγμές που περάσαμε εκεί.. Πώς είσαι έτσι τώρα;.. Κάποτε ήσουν όλο ζωή.. Έχω φτάσει όμως μιλώντας με τη σκέψη.. Τραβώ το σύρτη απ’ τη βαριά καγκελόπορτα και με πιάνει ρίγος.. Νιώθω παράξενα.. μα τα μάτια μου με.. ξυπνούν και προχωρώ.. Ανάβω ήδη το καντήλι.. Σου μιλώ..  Γροικώ ότι μ’ ακούς.. Κάθομαι κοντά σου αδερφέ μου.. μα θα πάω κι αλλού σε λίγο.. Είναι και η γιαγιά μου εδώ αδερφέ μου.. και ο παππούς.. Δεν τους ξεχνώ.. με τίποτα!!

Πρέπει να φύγω.. Θα ξανάρθω.. στο υπόσχομαι!! Πάω να τους δω.. Καλή ξεκούραση άγγελέ μου, σε φιλώ…

Ήρθα.. γιαγιά.. παππού.. ήρθα.. Και εδώ το καντήλι σβηστό.. Λες και με περίμεναν να τ’ ανάψω.. Σας φίλησα.. σας κοίταξα.. σας μίλησα.. γέμισα μέσα μου.. γέμισα.. Αναπνέω βαθιά..  να νιώσω όσο πιο έντονα γίνεται τη στιγμή.. Οι ξαφνικές φωνές των αγροτών που μαζεύουν τις ελιές.. με επαναφέρουν σ’ αυτό τον κόσμο.. Πρέπει να φύγω.. μα όχι για πολύ.. σύντομα θα ‘μαι πάλι εδώ.. Σας αποχαιρετώ..

Μπαίνοντας στο αμάξι.. αμηχανία πλημυρίζει τα χέρια.. το κορμί μου..  Ανοίγω το καινούργιο cd.. Είναι ώρα του.. Οι μελωδίες.. στενάχωρα απαλές και μελαγχολικές.. σαν τα μάτια μου..  Γιώργης Ξυλούρης…Αντίποδες..no2.. Τι μαγευτικές μελωδίες είναι αυτές;; Στο γύρνα δε μιλώ ούτε με τη σκέψη μου.. Μόνο ακούω.. και ταξιδεύω.. Σταματώ, κάνω παράκαμψη.. Έχω λίγες στιγμές χρόνο ακόμα.. και πάω στο πεύκο..

Θωρώ την πόλη από ψηλά.. Είναι ωραία εδώ πάνω..

Θυμάσαι;; Εσύ με είχες πρωτοφέρει σ’ αυτό το πεύκο.. Αχ.. αδερφέ μου..

Πρέπει να βιαστώ, αρχίζει το ταξίδι όπου να ’ναι και ήδη ο πολιτισμός έχει ηχήσει δυο τρεις φορές χωρίς να του απαντήσω.. Τον καλώ εγώ.. Έρχομαι..

Είναι όλοι έτοιμοι.. Με περιμένουν.. Με ρωτούν αν θα φάω τίποτα μιας και δε μπορούσαν να καθυστερήσουν και έφαγαν.. Απαντώ… χόρτασα………..

Ξεκινάμε και φυσικά οδηγώ.. Πάω μπροστά και ακολουθούν άλλα δυο οχήματα.. Προορισμός ..Πύργος Μονοφατσίου.. και έχω θέσει βέτο.. Η διαδρομή να γίνει μέσα από τα χωριά του Ρεθύμνου.. Φτάσαμε μέσω της Εθνικής Ασπρουλιάνοι.. Εδώ αλλάζουμε δρόμο, πάμε από τα χωριά.. Το παράθυρο μόνιμα ανοιχτό, να μαζεύω όση πιο πολύ.. γη μπορώ… Επισκοπή.. Γκόνια.. Αρμένη.. Σπιλί.. πιάσαμε και.. τη Μεσσάρα..  ώρα για τα θερμοκήπια.. Μαγεία… μπροστά μας.. βλέπω θάλασσα.. Αγία Γαλήνη.. Τυμπάκι.. Μοίρες.. Άγιοι Δέκα.. κοντεύουμε.. Ασήμι.. Προτόρια.. φτάνουμε!! Πύργος μπροστά.. και να φτάσαμε.. Μας περίμεναν.. Ακόμα προσπαθώ να συνέλθω όχι από κούραση άλλα.. από γεύσεις ζωής.. και ήδη χαιρετάμε.. γλεντάμε.. ήδη.. μέσα μας.. Τουλάχιστον εγώ.. Ακολουθεί και το πραγματικό γλέντι μετά.. Μια γλυκιά ρακί καεί από ώρα τα χείλη και το λαιμό μου καθώς κρύβω τις σκέψεις μου στις νότες της κρητικής μουσικής και του χορού…

Ξημέρωσε…. Απίστευτο πρωινό.. Ηη ομίχλη στήνει παιχνίδια με τον ήλιο.. Είναι νωρίς ακόμα.. πολύ νωρίς.. Σα να με παρακινεί να πάω κοντά της η μάγισσα.. και ναι έρχομαι.. Δεν αντέχω άλλο μακριά σου..     Χάνομαι για λίγο στα κύματα σου.. Από βραδύς είχα κανονίσει να σε βρω.. Σε αναζητούσα.. Το ’χα πει και στον ξάδερφο και μου ’χε έτοιμα τα πράγματα για να ‘ρθω να ..σε πιω… γουλιά γουλιά μέχρι να μεθύσω.. Και συ μου πρόσφερες απλόχερα το πιο σπάνιο δώρο σου..  Τη σαλάτα της θάλασσας…. Κατάξανθη αύρα!!!!!!

Εμέθυσα…. και τώρα πρέπει να φύγω πάλι.. μα.. θα ‘ρθω το καλοκαίρι πάλι.. Μη μου θυμώνεις.. μη σε παίρνει το παράπονο.. δε σε ξεχνώ… ποτέ!!

 

Βράδιασε.. Απολαμβάνω για τελευταία φορά τη θέα σου.. Πρέπει να φύγω.. να πάω στην πόλη.. Μα εσένα θα ’χω στην καρδιά και το μυαλό.. Για πάντα αγαπημένη μου.. Σε φιλώ.. Θα ξαναϊδωθούμε.. στο υπόσχομαι…….

 

Advertisements

Responses

  1. είσαι το πρώτο blog που διάβασα σημερα και έχω κατασυγκινηθεί… φοβερή περιγραφή δεν έχω λόγια βρε ωκεανε!! καλημέρα!

  2. κι εγώ – από το πρωί το διάβασα και το ξαναδιάβασα…
    (κι εκτός από συγκίνηση, «ζηλεύω» απίστευτα…)

    Καλημέρα ! 🙂

  3. @ laxanaki ευχαριστω πολυ για τα καλα σου λογια κ γω δεν εβρησκα λογια.. ηρθαν μονα τους..

    @νατασσακι ευχαριστω κ σενα! αν η ζηλεια ειναι απο τις σπανιες περιπτωσεις που ναι για καλο.. κ νομιζω οτι ειναι τοτε χαιρομαι που ζηλευεις κ σου ευχομαι συντομα να πας κ συ κοντα της..

  4. Μου το φιλησες το χώμα;;; 🙂

  5. Τι να πω εγώ. Μας μάγεψες με τον τόπο σου με την γραφή σου. Έβγαλες την αγάπη σου για την πατρίδα σου για τις πετρες και τα δέντρα και μας τα χάρισες. Πολύ όμορφο. Είσαι πολύ δοτικός και περιγραφικός. Καλό σου βράδυ

  6. @ μανο με κλειστα τα ματια μου…

    @ βασιλη ευχαριστω για τα καλα σου λογια.. κ οταν τα λεει καποιος που γραφει οπως εσυ ειναι διπλο το ευχαριστω.. (ο τονος οπου θες..)

  7. Κρητικέ Ωκεανέ μου, σ’ευχαριστώ για το ταξίδι και τις εικόνες!!
    Χαίρομαι που πέρασες καλά!!
    Μαγεία σκέτη… τι να πω….

    Φιλιά

  8. θαλασσινη μου περασα μοναδικα.. δεν μπορω να περιγραψω τη .. λαχταρα που χα.. ισως γι αυτο..να περασα τοσο καλα.. ευχαριστω για τη μαγεια..

  9. Πατριδουλα μου γλυκεια ποσο με συγκινησες…
    Μου εχει λειψει αφανταστα πολυ η πατριδα…
    Σιγουρα θα περασες υπεροχα και θα καταφερες να ξεκουρασεις το μυαλο σου….

    Να πηγαινεις ποιο συχνα,ειμαι σιγουρη πως ειναι το βαλσαμο στις πληγες ….

    Καλημερα καρδια μου.

    Υ.Γ. Τολμω να πω πως νοιωθω μεγαλο ενθουσιασμο και υπερηφανη που σε ξετρυπωσα και σε εφερα στην γειτονια των blog… Το γραψιμο σου και η ψυχη σου ειναι μοναδικα..

    Φιλια πολλα΄.

  10. ζουφι μου εμενα με γεμιζουν τα λογια σου.. κ μενα μου χε λειψει η πατριδα.. πολυ…
    ειναι κατι σαν τη.. μαγισσα ενα πραμα.. σε ξεχιλιζει απο χυμους δροσιας κ ελευθερης ανασας.. κ σε μαγευει σαν να ταν κυματα.. ξεχνας.. ξεχνας.. πληγες..
    καλημερα κ σε σενα!!! κ ευχαριστω.. η αχαριστια ειναι ενα πραγμα που ειναι πολυ της.. μοδος.. τωρα τελευταια.. αλλα δε θα παρω..

    Υ.Γ. τολμω να πω πως η ψυχη που μ εφερε… για να με βρει ειναι σιγουρα δεκα φορες ποιο μοναδικη…

  11. Καλημέρα Ωκεανέ, σαν σήμερα έχασα τον αδερφό μου και όλος περιέργως δεν ήθελα να γράψω τίποτα στο blog μου για το θέμα. Για πρώτη φορά δεν ήθελα να γράψω τίποτα.
    Κι ήρθα εδώ και σε διάβασα. Ήταν σα να διαβάζω την διαδρομή προς το χωριό μου, προς το πατρικό…. έχω συγκινηθεί απίστευτα.
    Κράτησα αυτό: στο γυρνα δεν ομιλω ουτε με τη σκεψη μου…. πόσο καταλαβαίνω τι εννοείς να ήξερες.
    Σε ευχαριστώ πάρα πολύ…. καλημέρα

  12. σταλαγματια.. σε καταλαβαινω… ριξε μια ..σταλα… στη διαδρομη για.. το πατρικο.. κ ξεχνα τη σκεψη που σου λεει μη.. εγω σ ευχαριστω!!!! με μια…σταλαγματια..

  13. καλημερα ωκεανε..
    και με ολα αυτα που μας εκμυστηρευτηκες σημερα, πως α μην ειναι..με ολες αυτες τις εικονες που μαγευουν, με ολες τις θυμησες που σε συντροφευουν, πως ναμη νιωσεις αλλιως τον τοπο σου..
    το κειμενο αυτο εχει μια πολυ ομορφη μελαγχολια..

  14. καλημερα life…whispers… η μικρη παραμορφοση αν μου επιτρεπεις γιατι..ενιωσες εναν ψυθυρο μελανχολιας μου … για μενα ειναι κ θα ναι παντα μαγικες οι εικονες.. ειμαι αλλος ανθρωπος εκει.. αλλος.. ωκεανος..

    ευχαριστω για την..ομορφη μερα..

  15. άλλος ωκεανός εκεί… το ξερω αυτο το συναισθημα, κρατησε το για πάντα, μην το χασεις ποτε…

  16. καλημερα φαβα μα.. δε τω κρατω εγω αυτο με εχει φυλακισμενο..

  17. Αν πεταχτώ στον ύπνο μου
    με τρόμο και με φρίκη
    θα’ ναι γιατί ονειρεύτηκα
    πως φεύγω απο την Κρήτη

  18. η κρητη ειναι βαθια μεσα μου ριζομενη..
    κ οποιος μπορει να την εδει χαρα του καμωμενη ..
    μα εγω για παντα θα ομιλω για τη γλυκια πατριδα..
    γιατι κυλα στο αιμα μου κ ρεει σαν ελπιδα..


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: