Αναρτήθηκε από: Ωκεανός.... | Ιανουαρίου 9, 2008

η καγκελοπορτα..

Ταξίδευε μόνος.. μια ολόκληρη νύχτα μα ήξερε τον προορισμό.. Ήταν αρκετό καιρό μόνος.. Κάποιες σκέψεις του βάραιναν το νου.. Ήταν χειμώνας, το κρύο έξω σφύριζε με τη βοή του ανέμου.. Ο καιρός βαρύς, συννεφιασμένος.. Οι ψυχές ήταν κρυμμένες σε κάποιο ζεστό απάγκιο..

Μα εκείνος πήγαινε κοντά της.. Ήθελε να την ξαναδεί από κοντά.. Είχαν περάσει αρκετό καιρό χώρια.. Δεν είχαν καμία επαφή.. Μα η θλίψη στο βλέμμα του όλο και μεγάλωνε αντί να μικραίνει.. Όπως ο κόμπος στα σωθικά του όσο πλησίαζε κοντά .. οι σκέψεις δεν τέλειωσαν, έχει φτάσει όμως ήδη απ’ έξω.. Νιώθει κάτι ζεστό μέσα του μιας και.. το φως στο κομοδίνο της είναι ανοιχτό.. Το ‘βλεπε απ’ το παράθυρο.. Κοιμάται..

Μα δε χτυπά.. Για ακόμα μια φορά η καρδιά του διστάζει.. Φοβάται ότι αν ανοίξει και.. τον δει θα τη χάσει για πάντα.. Προτιμούσε λοιπόν να μείνει με την ελπίδα.. με το αν.. γινόταν ξανά δική του … αν τον αγαπούσε ξανά.. Εκείνος δεν είχε πάψει ποτέ να την αγαπά.. Το ’νιωθε στις φλέβες του.. στην ανάσα του.. στη γεύση του.. σε όλο του το είναι..

Είχε περάσει ήδη ένας χρόνος που.. την επισκεπτόταν σχεδόν κάθε βράδυ.. αργά μετά τις.. 4…5.. Μα μόλις έφτανε ..έφευγε πάλι μακριά.. Δε την είχε δει όλο αυτό τον καιρό.. Μα έβλεπε το …φως της και ήξερε ότι είναι καλά.. Το ήξερε καλά εκείνο το δωμάτιο.. Ζούσε εκεί κάποτε.. ζούσαν μαζί κάποτε…

Μα εκείνο το βράδυ έκανε ένα βήμα παραπέρα.. Δεν έμεινε στ’ αμάξι να την κοιτά από το παράθυρο.. Βγήκε έξω.. πήγε κοντά.. πέρασε τη σιδερένια μαύρη πόρτα της αυλής της .. αφού πρώτα την… άγγιξε απαλά.. Είχε καιρό να την κρατήσει..

Το βλέμμα του γύρισε από τη καγκελόπορτα ξανά στο παράθυρο.. και….

Το απαλό φως δεν φαινόταν…. Το είχε καλύψει το δυνατό φως του δωματίου.. Είχε ξυπνήσει από.. τον χαρακτηριστικό ήχο της……παλιάς… πόρτας.. μα εκείνος έφυγε τρέχοντας και μπήκε στο αμάξι.. Τότε.. την είδε.. ξανά… άνοιξε το ξύλινο παράθυρό της και κοίταξε έξω.. μα δεν είδε τίποτα.. εκτός απ’ την μισάνοιχτη σιδερένια πόρτα.. Χαμογέλασε και .. χάθηκε ξανά πίσω απ’ τις κουρτίνες.. Έσβησε και το φως μετά από λίγο..

Μα ήταν σίγουρος πως όπως και κεινος έκανε τσιγάρο πριν κοιμηθεί.. δεν έφυγε αμέσως.. Δεν άναψε τη μηχανή, περίμενε.. Χάθηκε για λίγο στη μουσική του παλιού ραδιοφώνου του.. ίσα που ακούγονταν.. πιο δυνατά ακούγονταν οι σκέψεις του όμως..

Κοιτούσε το πρόσωπό του στον καθρέφτη ..Μια μίλαγε στα μάτια του και μια χανόντουσαν πίσω από.. τον καπνό του.. Έβαλε μπρος, ξεκίνησε.. απότομα, είπε να μην κοιτάξει πίσω.. μα το βλέμμα πήγε από μόνο του στον καθρέφτη.. που.. γυάλιζε.. από το αναμμένο φως.. Πάτησε γκάζι

Μα ξαφνικά… ξεσπά μπόρα… Έχει φύγει μόλις πέντε.. έξι.. στενά από κοντά της.. Θυμάται… Σταματά απότομα το αμάξι… και ακούει τη βροχή… Του ’ρχεται το τραγούδι τους στο μυαλό.. Του το ’χε αφιερώσει κάποτε.. όταν ήταν ακόμα μαζί..

Κατέβηκε.. κοίταξε τον ουρανό.. ήταν η ώρα.. Ένιωθε πως θα ’ναι εκεί.. Έτρεξε γρήγορα όσο βαστούσε η καρδιά του πίσω με τα πόδια.. και άφησε τη βροχή να καλύψει τα ίχνη απ’ τα δάκρυα… Ήταν εκεί.. στην εξώπορτα.. Στεκόταν βρεγμένη και πανέμορφη.. Το ‘ξερε πως θα γύριζε, το ’νιωθε και κεινη..  Στάθηκε για λίγο να την κοιτά έξω από τη σιδερένια πόρτα.. Μόνο η βροχή έμπαινε ανάμεσα απ’ τα μάτια τους μα… κι αυτή διάφανη ήταν.. Περπάτησε αργά προς εκείνη για να τη χορτάσει πρώτα με το βλέμμα.. Μα εκείνη έτρεξε πάνω του.. Η βροχή ένωνε με τις στάλες της τα ρούχα τους καθώς τα κορμιά τους ήδη έμοιαζαν να ’ναι ένα.. Άκουγαν και οι δυο το τραγούδι.. μέσα τους.. Χανόντουσαν στο φιλί..  και έμειναν εκεί.. μέχρι να σταματήσει να βρέχει…

 

Advertisements

Responses

  1. Καλησπέρα…καλέ μου Ωκεανέ…άλλη μία φορά που ‘γράφεις’…που δίνεις ρέστα με την πένα σου.. καταπληκτικό κείμενο..εξαιρετικό…γέμισαν τα μάτια μας από αγάπη,και έρωτα….και από την ομορφιά της αγάπης…ένας άλλος τίτλος που θα ταίριαζε νομίζω σε αυτό το κείμενο είναι-‘τα ναί και τα όχι του έρωτα’….και αλήθεια έχει πολλά ναί και πολλά όχι ο έρωτας…όπως αυτά που είχαν και οι δύο ήρωές σου στο μυαλό τους αρχικά…όμως πάντα νικούν τα ναί νομίζω…πάντα μιλάει πρώτα η καρδιά και η δύναμή της και η δύναμη του έρωτα και διατάζει αυτή…και μετά μιλά η φωνή της λογικής…πρώτα κραυγάζει,ουρλιάζει η φωνή της καρδιάς και μετά μιλά απλώς η φωνή του μυαλού.. αδύναμα πολύ πολλές φορές…ίσα που ακούγεται.. έτσι είναι όταν αγαπάς καλέ μου….νικάς τα πρέπει ,τα όχι ,τα μή…τα δεν…αυτό είναι που μου αρέσει στον έρωτα…ότι είναι ανυπάκουος και επαναστάτης….!και ότι στο τέλος κερδίζει πάντα εκείνος…η σκηνή με τους ήρωές σου μέσα στη βροχή κορυφαία…εξαιρετική…σφίζει από νοήματα και εικόνες….καταπληκτικός όπως πάντα…έυχομαι να το συνεχίσεις…τόσο ωραία όσο ήταν και τώρα… Με αγάπη,Αθανασία.

  2. Ομορφα «μαγειρεμένο» και αυτό….. με περίσσια φροντίδα και ζεστασιά. Χαίρομαι που η βροχή τους έφερε κοντά και ξανάνοιζε η καγκελόπορτα!

  3. ελπιζω να εβρεχε οπως στη Δυτικη Ελλαδα. Που ξεκιναει σημερα και σταματαει μετα απο καμια 10αρια μερες. (πχ αυτο συμβαινει στα Γιαννενα)

    πολυ ωραιο ποστακι ωκεανε 🙂

  4. ετσι ακριβως ειναι καλη μου ηλιαχτιδα.. στον ερωτα.. πρωτα παει η καρδια κ μετα τα μυαλα.. μα καποιες φορες πιεζουμε το μυαλο να δεχτει αλλο απο αυτο που νιωθει η καρδια.. καποιες φορες.. επικρατουν αυτα κ καποιες ο ερωτας.. ναι η εικονα με την βροχη εδινε πολλα νοηματα χωρις να τα λεει.. μα περιμενα οτι εσυ καλη μου θα τα καταλαβαινες σιγουρα καλο βραδυ!! με αγαπη ωκεανος..

  5. θαλασσινη μου.. η βροχη συνηθως φερνει ρομαντισμο.. σκεψεις.. μελανχολια.. πραγματα που φερνουν τους ανθρωπους ποιο κοντα..ειχε κ συνεχεια μα δεν ξερω αν θα την γραψω.. ηταν ο διαλογος τους.. καλο βραδυ!

  6. αντωνη καλησπερα..τις ξερω καλα τις βροχες της ελλαδας κ δη τις αποτομες κ τοπικες μπορες της δυτικης.. ειναι απιστευτο το οτι μπορει ενα χιλιομετρο μπροστα σου να κανει.. κατακλισμο.. να πεφτουν κεραυνοι.. κ εκει που εισαι να μη ριχνει ουτε σταλα.. μα ετσι εβρεχε ασταματητα μεχρι το πρωι.. ευχαριστω..

  7. καλημέρα ωκεανέ, πολύ πολύ γλυκειά ιστορία… ένιωθες την ένταση, το καρδιοχτύπι τους… έχω νιώσει έτσι και νομίζω ότι δεν υπάρχει πιο κορυφαίο συναίσθημα από αυτό που νιώθεις τη στιγμή που αγγίζονται τα χείλια μετά από τόση ένταση, τόση προσμονή και τόση αγωνία… να’ σαι καλά, μου θύμησες κάποιες μαγικές στιγμές της ζωής μου…

  8. καλημερα νεραιδοσκονη ειναι ωραιο να νιωθει ο ανθρωπος εντονα συναισθηματα.. τον γεμιζουν τοσο μα τοσο..να σαι καλα κ χαιρομαι που θυμηθηκες κατι ομορφο..

  9. το έχω κάνει αυτό..να μείνουμε στη βροχή,μέχρι να σταματήσει..να μην φαίνεται οτι δακρύζω..διπλα στη θάλασσα,με τη μυρωδιά της βρεγμένη άμμου 😉

  10. ααααα μη μου λες τετοια…διπλα στη θαλασσα!!!!! κ ειναι κ πρωι ακομα.. κ εχει κ μια ρημαδα σημερα…να την πιεις στο ποτηρι.. αυτο που με συναρπαζει να βλεπω στη θαλασσα οταν βρεχει ειναι.. τα ποταμια χωματος που κατεβαινουν απο τις πλαγιες και.. δινουν περιεργα χρωματα στην επιφανεια… το ασχημο ειναι να εχεις αφησει το αμαξι στο χωμα.. να χεις παρασυρθει απο κεινη….κ οταν μετα με το καλο θες να φυγεις……ο..κοοοουυυυ…..

  11. παλιότερα,ήμουν μέσα σε θάλασσα όταν έβρεχε,μέχρι να προλάβω μα βγω έξω..πιο υπέροχη θάλασσα δεν έχω ξαναζήσει 😉

  12. εγω ακομα μενω μεσα καλη μου οταν βρεχει.. ξερεις οι παλιοι ψαραδες ελεγαν…»βγαινουν τα χταποδια με τη βροχη»… μα μενω μεσα της παρατηρω το χρωμα της ν αλλαζει.. τις σταλες να πεφτουν με ορμη στην επιφανεια της.. τι μου θυμησες… περυσι … με τον… συχορεμενο.. κολλητο… οπως παντα.. μολις επιασε βροχη ετρεχε πανικοβλητος να βγει εξω.. (καιροφυλακτουσαν οι κεραυνοι ελεγε..) κ γελουσαμε μα εμενα μεσα.. κ μου λεγε εισαι τρελος…!!

  13. μπα,και εγώ κάθομαι μέσα..Αλλά εκείνη τη στιγμή,αφενός έκλεινα 4 ώρες μέσα στη θάλασσα και αφετέρου δεν είχε νόημα να μείνω μόνη μου μέσα,τη στιγμή που εκείνος έβγαινε έξω 😦

  14. α και συ παθων ε;; χαχαχα στα μυαλα λεω.. μα εχεις δικιο αφου δεν ειχες μασκα κ οπλο δεν ειχε ουσια να καθεσαι μεσα μονη..

  15. ναι,παθούσα και εγώ 🙂

  16. χαιρομαι χαιρομαι …


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: