Αναρτήθηκε από: Ωκεανός.... | Οκτώβριος 3, 2008

Τι με έχει συγκινήσει..

Ύστερα από πρόσκληση της ανασαιμιάς.. (αν κάνεις καμιά βόλτα προς Κάστρα μεριά.. ρίξε ένα βλέμμα στην πόλη και για μένα.. ξέρεις, θα ‘χεις πάει σίγουρα εκεί που θα πώ.. έξω απ’ την πύλη την πάνω.. στο πλακόστρωτο δεξιά.. μετά τα 2 κανόνια, αν υπάρχουν ακόμα, που φαίνεται όλη η πόλη..).

Πρέπει ν’ αναφέρω τι μ’ έχει συγκινήσει πολύ. Κάποιο βίντεο, ταινία, βιβλίο. Ομολογώ ότι μ’ άρεσε σαν ιδέα πολύ αυτό το παιχνίδι.. Λοιπόν… αν και δυσκολεύτηκα ανάμεσα σ’ ένα βιβλίο (Βάλς με δώδεκα Θεούς, της Μαντά) και μια «στιγμή» αποφάσισα το δεύτερο.. Για τα λόγια εκείνα.. Βέβαια για να «φανεί» η στιγμή, χρειάζεται και η φωτογραφία.. ο ήχος.. Είναι.. λόγω συναισθημάτων που δε θα σβήσουν ποτέ..

Ήταν τότε… εκείνο το καταραμένο απόγευμα..

Η ψυχή μου ήταν ακόμα γεμάτη απ’ το χαμόγελο της προηγούμενης μέρας… Είχε συνέλθει αρκετά μετά από 16 μέρες συνεχούς αιμοκάθαρσης.. αλλά το ρημάδι το δηλητήριο.. ήταν πολύ δυνατό.. Είχε προλάβει ήδη και είχε περάσει στα όργανό του..

Κι όμως.. ο άγγελός μου.. ακόμα και τότε.. χαμογελούσε.. Αυτό το χαμόγελο ήταν τότε που μ’ έκανε να… γελαστώ.. να πιστέψω ότι όταν μου ‘σφιγγε το χέρι εκείνο το πρωινό θα ήταν και πάλι εκεί να χαμογελά για πολλά πρωινά ακόμα.. σαν θ’ άκουγα τη φωνή του να μου λέει στο τηλέφωνο…

ε αδέρφι;; Ήντα κάμεις μωρέ εκιά δάς;; Περνάς καλά μωρέ;; Σε πήρα  γιάντα σε ξέρω.. Αν δε σε πάρω θα μου λέεις ότι σε ξέχασα και γω το φανταράτσι μου.. ξιά σου και σε περιμένω επαέ.. ούλοι είναι εδώ και σε σκέφτονται, ναί;; Άμε να κάμεις καμιά αγγαρεία τώρα να αντριωθείς..

Μα εκείνο το μεσημέρι.. είχε σβήσει για πάντα.. απ’ τη ζωή.. Όλο το χωριό έκλαιγε..ΟΛΟ.. 26 χρονών παληκάρι χάθηκε άδοξα.. μόνο και μόνο.. από … περηφάνια..

Μόνο …ένας.. ήξερε πού θα με βρεί εκείνο τ’ απόγευμα.. Εκεί ψηλά που πηγαίναμε και… κάναμε όνειρα.. οι δυο μας.. Περνάγαμε αρκετή ώρα μέχρι ν’ ανέβει και να μας χαιρετήσει το φεγγάρι καλά.. Κάθε φορά που ήμουν στο νησί..  και συνήθως κατέβαινα για εκείνον τα τελευταία χρόνια πολύ συχνά, ακόμα και Σ/Κ..

Σάστησα σαν… είδα τον πατέρα μου να με κοιτά από μακριά να πνίγομαι σ’ αυτές τις σκέψεις και τα γιατί που.. ακόμα μου τρυπάνε το νου… Δε θα ξεχάσω ποτέ.. αυτή τη στιγμή..

-Γιέ μου.. (απάντησε μόνο.. μισή ματιά)

Το ήξερα ότι θα ‘θελες να μείνεις μόνος.. Περίμενα να μπορέσεις να ξεδιαλύνεις λίγο τις σκέψεις σου πριν έρθω. Μα τώρα άκου με..

Άσε με πατέρα, πραγματικά.. θέλω να μείνω μόνος.. Πώς με βρήκες;;

Χμ.. νομίζεις σαν πατέρας δεν είχα καταλάβει ότι κάπου συγκεκριμένα πάτε κάθε φορά που φεύγατε οι δυο σας τα απογεύματα μετά το τραπέζι που ήμασταν όλοι στο χωριό;;

Και δεν ήταν γκομενοδουλειά σίγουρα… γιατί αλλιώς δε θα φεύγατε με σαγιονάρες και ατημέλητοι.. το ‘πιασες μικρέ;; Μια φορά χρειάστηκε μόνο να δω με τον τρόπο μου πού πάτε για να ικανοποιήσω και τη θεια σου.. Μα δε χρειάστηκε να σας χαλάσω τη στιγμή ποτέ όλα αυτά τα χρόνια.. ήταν δικιά σας..

Ώρες ώρες με εκπλήσσεις..

-Μόνο.. όταν πρέπει.. και τώρα πρέπει.. πρέπει να σου πω γιέ μου.. ότι ξέρω πόσο πονάς.. Εγώ δε θα σου πω αυτά που λένε οι θειάδες σου.. και η μάνα σου..  Θα σου πω μόνο μια λέξη  .. Βάστα..

Βάστα γιε μου για κείνον και για σένα.. Κάνε τον πόνο δύναμη να κάνεις τα όνειρα που κάνατε εδώ οι δυο σας πραγματικότητα στη ζωή σου..Τίμησέ τον.. Έχε τον για πάντα στην καρδιά μα.. δώστου τη χαρά όταν θα σε κοιτάει από εκεί ψηλά.. , και είναι εκεί ψηλά το ξέρεις.. όχι βαθειά στη γη.. , να μπορεί να χαίρεται για τα όνειρά σας, όποια κι αν είναι..

Και τώρα φεύγω.. Ξέρεις ότι δεν αντέχω να σε δω να κλαις για κανένα λόγο στη ζωή, γιατί είσαι ο γιος μου.. Μα οι σωστοί άντρες, όταν πρέπει…κλαίνε.. Θα σε περιμένω το βράδυ στο σπίτι της θειας σου αν θελήσεις να μιλήσεις.. Θα σε περιμένω .. Μην αργήσεις.. Για μένα στο ζητώ..Και μην ξεχνάς.. Η ζωή τρέχει.. Πρόλαβέ την να μη σε… προλάβει..

Έχουν υπάρξει πολλές στιγμές μ’ αυτόν τον «άνθρωπο» στη ζωή μου.. μα σαν αυτή τη στιγμή.. καμιά.. Αφιερωμένη σ’ εκείνον που ήταν εκεί.. όταν έπρεπε .. Πρώτα σαν αδερφός.. μετά σα φίλος.. και στο τέλος σαν.. πατέρας.

Αφήνω την πρόσκληση ανοιχτή σε όποιον-α θέλει να παίξει αν και.. τώρα που το ξαναδιαβάζω.. σαν να το ψιλοάλλαξα το παιχνίδι..

Advertisements

Responses

  1. Γειάσου καλε μου…άλλη μιά φορά που με συγκινείς αφάνταστα με αυτά που λές και που γράφεις…εκπληκτικό κείμενο…με αυτή την εξέσια περηφάνεια,την αξιοπρέπεια που πάντα σε διακρίνει στα γραπτά σου και γενικά…τι να πώ δεν ξέρω τι να πώ για την άψογη στάση του πατέρα σου πάνω σ αυτή την ομολογουμένως απίστευτα δύσκολη στιγμή της ζωής σου…όταν έχασες τον αγαπημένο σου φίλο…ήταν ότι καλύτερο μπορούσε να κάνει…δε θα μπορούσε να κάνει τίποτε καλύτερο για σένα…έτσι με άφησε άναυδη με τον τρόπο που το αντιμετώπισε…μπράβο του.. και μέσα από αυτό βλέπω ότι θα πρέπει να είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος και πατέρας…είσαι τυχερός που είναι πατέρας σου….σ αγαπάει,και σου δίνει όλα αυτά που χρειάζεται ένα παιδί…πολύ με συγκίνησε η στάση του και τα λόγια του..ναί,είχε δίκιο καλέ μου…αυτό πρέπει να κάνεις…γιανα είναι ευτιχισμένος ο φίλος σου εκεί που είναι τώρα και γιανά γελάει…να σε βλέπει να συνεχίζεις τη ζωή σου και να κάνεις τα πάντα γιανά κάνεις τα όνειρά σας,αυτά που κάνατε μαζί, αυτά που σχεδιάζατε,που σκεφτόσασταν,που θέλατε….πραγματικότητα..πιστέυω ότι αυτό θα είναι το καλύτερο που έχεις να κάνεις για κείνον.. και πιστέυω ότι και κείνος θα θελε να σε βλέπει καλά κι ευτιχισμένο από εκεί που είναι τώρα..γιανά είναι και εκείνος καλά…κάποτε άκουσα μιά φράση που νομίζω είναι πολύ σωστή-‘ότι δεν πρέπει να κλαίμε και να πονάμε όταν κάποιος φέυγει από τη ζωή…γιατί δεν τον αφήνουμε να ηρεμήσει εκεί που πηγαίνει….επειδή ταράζεται και κείνος…’η ψυχή του….και εσύ λοιπόν καλέ μου πρέπει να είσαι καλά και ήρεμος και ευτιχισμένος…γιανά μη πονάει και κείνος εκεί που είναι τώρα κατάλαβες;;; και είμαι σίγουρη σε σκέφτεται και σ αγαπάει….αλλά απλά δεν μπορεί να στο δείξει…και το νιώθει και κείνος ότι τον αγαπάς και ότι τον θυμάσαι….και αυτό του κάνει καλό…δεν πρέπει να κλαίμε λοιπόν!!!….φιλάκια,Αθανασία.

  2. Πω, πω, πολύ συγκινητικά το πόστ, αν και το διάβασα δυο τρις φορές για να καταλάβω τι λέει. Όλα για τους ανθρώπους είναι Ωκεανέ, και για όλα πρέπει να βρούμε δύναμη για να τα αντέξουμε. Αγάντα λοιπόν, γιατί έχουμε πολλά χρόνια μπροστά μας. πρώτα ο Θεός.
    καλό Σ/Κ

  3. Είναι από τις συγκλονιστικές
    στιγμές» που σε ακολουθούν στο διάβα της ζωής
    Μόνιμα, βασανιστικά, τυραννικά…
    Από εκείνες τις προσωπικές, που κανένα βιβλίο ούτε συγγραφέας μπορεί να σε αγγίξει αν δεν το έχεις βιώσει
    Και επειδή το μαρτύριο της αιμοκάθαρσης (παρ’ ότι το μεγάλο κανάλι το τράβηξε ο πατερας μου), το βίωσα με τη μητέρα μου, που τελικά έφυγε σε ηλικία 67 ετών αλλά δεν την έκανες πάνω από 50… (τα παιδιά μου τη θυμούνται ακόμη με αγάπη, γιατί μόνο αγάπη τους έδινε), ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ ΣΤΗ «ΣΤΙΓΜΉ» ΣΟΥ, ΌΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΉ ΣΤΆΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΈΡΑ ΣΟΥ.

    Να ζήσεις να τον θυμάσαι,

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  4. η αφήγησή σου είναι τόσο ζωντανή που συγκλωνίστηκα ωκεανέ! μόνο σιωπή….

  5. @αθανασια μου… καλη μου χρωσταω πολλα… σ αυτον τον ανθρωπο και με τον τροπο μου του το δειχνω καθε μερα.. ναι οφειλω να πω οτι νιωθω τυχερος γιατι εκει που επρεπε στη ζωη να μ αφησει να..»κολυμπισω» το κανε και εκει που επρεπε να ηταν κοντα το κανε επισης.. οπως τοτε που χασα τον πρωτο μου ξαδερφο μα.. για μενα και για κεινον αδερφο μου.. πιστευω οτι η ψυχη του θα ναι παντα διπλα μου το νιωθω απλα χωρις να ξερω το γιατι.. καποιες στιγμες.. σ ευχαριστω..

    @σοφια.. χαιρομαι που σ αρεσε εχεις δικιο..

    «Όλα για τους ανθρώπους είναι Ωκεανέ,»
    εχουμε χρονια ναι ο καθε ενας να θυμαται και να τιμα τις μνημες του..

    @γλαρενια.. φαινεται οτι το»αισθανθηκες» παρα πολυ.. και σ ευχαριστω πολυ γι αυτο.. να ζησουμε να τους θυμομαστε παντα με αγαπη οπως αυτη που θυμουνται τα παιδια σου..

    @μοναχικο αστερι.. το χω ξαναπει.. καμια φορα η σιωπη λεει ποιο πολλα απο τις λεξεις..

  6. Φίλε Ωκεανέ, καλησπέρα…Απλώς ετοίμαζα τη νεα ανάρτηση, όλα μια χαρά…

    Ωραίος ο μπαμπάς σου…Εγώ δεν τον θυμάμαι έτσι τον δικό μου, μάλλον απόμακρος ήταν…
    Να είσαι καλά, φιλάκια…

  7. αρτανις μου ξαναπερασα..
    μακαρι να μου χες πει το αντιθετο για τον δικο σου πατερα απο αυτο που πες.. πραγματικα..
    καλο απογευμα..

  8. Κατ’αρχάς σ’ευχαριστώ που ανταποκρίθηκες στο κάλεσμα μ’αυτό το τόσο συγκινητικό αφιέρωμα.

    Πρέπει να’ σαι πολύ περήφανος για τον πατέρα σου. Με δυο κουβέντες σου είπε τα πιο σημαντικά πράγματα που θα μπορούσε να ακούσει ένα νέο παιδί.
    Και κείνος σίγουρα πρέπει να είναι περήφανος για το γιο του που είναι και παιδί…τζιμάνι 🙂

  9. Δεν πειράζει καλέ μου…
    Πέρασα να σου αφήσω τις καλημέρες μου…
    Φιλιά…

  10. @ανασαιμια μου καλημερα εγω σ ευχαριστω γιατι πραγματικα μ αρεσε η προσκληση πολυ. ναι ειμαι περηφανος γιατι ηταν παντα διπλα μου.. οσο για το σχολιο για μενα σ ευχαριστω πολυ πραγματικα!!

    @αρτανις μου καλημερα επισης!

    καλη βδομαδα σε ολους!!

  11. Καλησπέρα Ωκεανέ μου…Έχεις προσκληση για παιχνίδι…Πέρνα να ρίξεις μια ματιά αν θες…
    Σε φιλώ…

  12. καλημερα αρτανις μου σ ευχαριστω θα προσπαθησω να ανταπεξελθω το συντομοτερο μιας και αυτη η βδομαδα ειναι πολυ δυσκολη απο δουλεια καλη βδομαδα!

  13. Καλημέρα Ωκεανέ..
    Πολύ όμορφη ανταποκριση…Να είσαι πάντα καλα.. και να παραμείνεις……ο ίδιος…έτσι ακριβώς!
    🙂

  14. Προς Γατόφιλους…
    Ζητούνται πληροφορίες…

    Γειά σου Ωκεανέ μου…

  15. @αρτιστακι.. καλημερα να πω καλυτερα τετοια ωρα.. μαυρη βδομαδα περνω.. σ ευχαριστω!!

    @αρτανις μου καλημερα και σε σενα.. δεν εχω προλαβει να περασω απο κανεναν. και χρωσταω και προσκληση.. μα τωρα καθησα να ξεκουραστω!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: