Αναρτήθηκε από: Ωκεανός.... | Οκτώβριος 10, 2008

Για ένα βάλς….α’ μέρος. posted by (Αθανασία)

Στέκομαι  στο  παράθυρό  μου, και  κοιτάζω  έξω  είναι  μία  κλασσική  μέρα  χειμωνιάτικη  σήμερα….ο  ουρανός  είναι  γεμάτος  με  μεγάλα  σύννεφα  και  έχει  ένα  αχνό  λευκό  φως, τα  σύννεφα  είναι  πολύ  μεγάλα  και  μοιάζουν  λες  και  έχουν  χύσει  επάνω  τους  γκρίζο  μελάνι. Κάπου-κάπου  ακούγεται  και  μια  μικρή  αστραπή, ψιχαλίζει  βλέπω  τις  μικρές  ψιχάλες  της  βροχής  που  πέφτουν  στις  πλάκες  από  το  κράσπεδό  μας, πέφτουν  απαλά  και  μετά  χάνονται  αφήνουν  απλώς  ένα  όμορφο  λαμπερό  σημάδι. Αν  και  βλέπω  λίγους  ανθρώπους  να  κινούνται  στο  δρόμο  είναι  όμορφη  η  εικόνα, ανοίγω  το  κουφωτό  παράθυρο  του  δωματίου  μου  και  κοιτάζω  έξω, στο  πρόσωπό  μου  έρχεται  η  δροσιά  της  βροχής  και  στη  μύτη  μου  λίγο  από  το  άρωμα  από  τα  φύλλα  της  λεμονιάς  μας, που  στέκεται  όμορφη  σε  μια  γωνιά  του  δρόμου  πολύ  κοντά  στο  παράθυρό  μου, και  από  το  λουλούδι  της  νύχτας  από  τον  απέναντι  δρόμο. Όμορφα  αρώματα, μεθυστικά  που  μου  ερεθίζουν  τη  μύτη  και  το  μυαλό  και  γεννούν  ξανά  όμορφες  αναμνήσεις. Πηγαίνω  μηχανικά  στο  κρεββάτι  μου  και  κάθομαι  πάνω, ανοίγω  μηχανικά  το  ράδιο  μου  με  το  τηλεκοντρόλ  του, και  καθώς  το  ανοίγω  ακούω  να  ξεχύνονται  υπέροχες  οι  πρώτες  νότες  από  το  πανέμορφο  κομμάτι  του  Μάνου  μου  (Μ. Χατζιδάκι), τη  ‘Κοντέσα  Εστερχάζυ’…….

ένα  μουσικό  κομμάτι  που  αγαπώ  πολύ  και  που  έχω  συνδέσει  με  τα  παιδικά  μου  χρόνια, (όπου  και  ‘μυήθηκα’  στη  μουσική  του  Μ. Χατζιδάκι  για  πρώτη  φορά  και  γνώρισα  τον  υπέροχο  μουσικό  του  κόσμο, και  τις  πανέμορφες  μελωδίες  του)*,ένα  κομμάτι  που πάντα  με  συγκινεί  αφάνταστα  όταν  το  ακούω  και  που  πάντα  μου  φέρνει  δάκρυα  στα  μάτια. Το  ακούω  και  με  ταξιδέυει  με  τις  νότες  του. Μου  αρέσει  όταν  έρχονται  αυτές  οι  βροχερές, μελαχολικές  μέρες ,μου  αρέσει  αυτό  το  λυπημένο  γκρίζο  που  κρύβουν  μέσα  τους, αν  και  βέβαια  μου  φέρνουν  και  πολύ  θλίψη  επειδή  μου  θυμίζουν  εκείνον……τον  αγαπημένο  μου  Γιάννη, (αυτό  είναι  το  μικρό  του  όνομα), που  τόσο  ξαφνικά  μπήκε  στη  ζωή  μου   μια  περίεργη  και  κρύα  ανοιξιάτικη  νύχτα…..έχει  περάσει  αλήθεια  τόσος  καιρός  από  τότε…πόσος  καιρός  πέρασε…

Advertisements

Responses

  1. καλη μου αθανασια, να σου εγκαινιασω και γω με τη σειρα μου το υπεροχο κειμενο σου.. πραγματικα καλη μου ειχα δικιο σε… αυτο που περιμενα να δω γραμμενο απο σενα..
    καλη αρχη λοιπον.. και περιμενω την συνεχεια για να μαθω και εγω μαζι με οσους θα ταξιδεψεις τη συνεχεια της.

    «ανοίγω το κουφωτό παράθυρο του δωματίου μου και κοιτάζω έξω, στο πρόσωπό μου έρχεται η δροσιά της βροχής και στη μύτη μου λίγο από το άρωμα από τα φύλλα της λεμονιάς μας,»
    υποκλεινομαι σ αυτο..

  2. -Σ ευχαριστώ καλέ μου για το υπέροχο πρώτο (ναίιιι!) σχόλιό σου! χαίρομαι που ήσουν εσύ αυτός που άφησε το πρώτο σχόλιο…χαίρομαι που ΔΕ σε απογοήτευσα καλέ μου!…χαίρομαι που είμαι δώ σ αυτό το χώρο..σ ευχαριστώ για τη φιλοξενία σου! ναί,ναί!υπόσχομαι ότι θα είμαι ύσηχη!δε θα φωνάζω,δε θα ενοχλώ,δε θα πειράζω τα ‘επιπλα’του σπιτιού σου…δε θα κάνω φασαρία θα είμαι ύσηχο κορίτσι!….χιχιχιιιιιιιχιχι!…σ ευχαριστώ….γι όλα….όσα κάνεις για μένα…φιλάκια,Αθανασία.

  3. αθανασια μου.. δεν σου κρυβω οτι αργησα να κανω το πρωτο σχολιο γιατι.. αυτη ηταν δικη σου «στιγμη».. δηλαδη το πρωτο επιτελους δικο σου!!! κειμενο αρα ευλογα μπορω να καταλαβω την.. προσμονη..

    τωρα οσο για την φιλοξενια.. να σαι οπως θες!! πραγματικα.. το καλυτερο που θα μπορουσε καθε ανθρωπος να κανει.. ειναι να ειναι απλα ο εαυτος του.. απλο μα δυσκολο συναμα.. μα ξερω οτι εσυ καλη μου θα σαι ο εαυτος σου και χαιρομαι.

    στο χω ξαναπει .. ηταν το λιγοτερο που θα μπορουσα να κανω.. δικη μου τιμη ειναι να θελεις να γραψεις στο δικο μου μπλογκ.. να σε γεμιζει τοσο ωστε να το νιωθεις σαν «σπιτι» σου και το να θελεις να γραψεις εδω, δεν μπορει παρα να εχει το λιγοτερο.. ολο το σεβασμο μου..

    υ.γ. ελπιζω η εικονα που «εντυσα» το κειμενο σου να σου αρεσε.. οσο για το τραγουδι ηταν το μονο βιντεο που υπηρχε..

  4. καλή αρχή σου εύχομαι και εγώ Αθανασία…!
    υπέροχο πραγματικά κείμενο!

  5. Γειάσου αστεράκι μου!σ ευχαριστώ! πολύ,πολύ,πολύ!…εκτός από πολύ λαμπερό αστεράκι είσαι και πολύ ευγενικό!είναι μιά αληθινή ιστορία που θέλησα να μοιραστώ μαζί σας..και ο αγαπητός μας Ωκεανός μου έκανε τη τιμή να με φιλοξενήσει εδώ (και μένα και την ιστορία μου)στο σπιτάκι του!….μιά όμορφη και λαμπερή καλημέρα! Αθανασία.

  6. Πραγματικά πολύ όμορφο 🙂

  7. Γειάσας αγαπητή Lady (μα τί όμορφο ψευδόνυμο! πολύ αριστοκρατικό!…σας ευχαριστώ…πολύ πολύ και εσάς για τα καλά σας λόγια!..Αθανασία.

  8. Αθανασία μου, απ’ ότι βλέπω είναι η πρώτη σου δουλεία σε τούτο το όμορο μπλογκ.
    Πολύ καλή αρχή και εύχομαι τα καλύτερα στη συνέχεια!!!!

    Πράγματι στη ωή μας τα γεγονότα, οι καταστάσεις και οι στιγμές μας γενικότερα, είναι άρρηκτα δεμένες με ακούσματα, μυρωδιές και χρώματα.
    Εύχομαι για σένα γλυκιές και όμορφες αναπολήσεις,

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  9. ΠΟλύ ωραία δουλειά, πολύ τρυφερό το γράψιμο της Αθανασίας…
    καλημέρα και στους δυο σας…

  10. Γειάσου καλή μου Γλαρένια…πολύυυυ ωραίο ψευδόνυμο! θα πρέπει να με θυμάσαι..είχα κάποια στιγμή αφήσει σχόλιο στο μπλόγκ σου με το ψευδόνυμο ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ τότε…!όμως έγινε κάτι και αποφάσισα να το αφήσω (επειδή μου έφερε μεγάλους μπελάδες)…και έτσι έβαλα το πραγματικό μου το Αθανασία,άλλη ιστορία βέβαια αυτό…σ ευχαριστώ πολύ,πολύ κι εσένα για τα καλά σου λόγια..βέβαια κανείς δε γράφει τόσο όμορφα και τόσο αληθινά όπως γράφεις εσύ! αυτό οφείλω να το ομολογήσω!να σαι καλά!.

  11. Γειάσου Αρτανάκι!! σ ευχαριστώ κι εσένα! πολύ,πολύ…είσαι πολύ ευγενική…να σαι καλά..

  12. Ωκεανέ μου, προσωπική πρόσκληση σου αφήνω…

    Αθανασία μου σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, είσαι ευγενική ψυχή…Σε φιλώ…

  13. αρτανις μου.. μαι σου χρωσταω και θα πεξω.. δν μ αρεσει να χρωσταω ειτε αυτο αρεσει σε καποιους.. ειτε οχι.. καλο σου βραδυ θα επανελθω με τα παιχνιδια..

  14. Αθανασία μου, σε θυμάμαι, πολύ καλά μάλιστα, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, του ίδιου προσωνύμιου και με άλλους μπλόγκερ. Είχα κι’ εγώ μπερδευτεί τότε. Κατά διαστήματα βρίσκω τα ευαίσθητα σχόλιά σου ως Αθανασία και χαίρομαι που τώρα υπάρχει χώρος για να «τα λέμε».
    Γλαρένια με βάφτισε πριν 1 1/2 χρόνο η φεγγαραγκαλιασμένη
    🙂

    Tώρα για τη γραφή μου που είναι ΜΟΝΟ αληθινή…δεν επαίρομαι καθόλου….
    Πάντως, σ’ ευχαριστώ,

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  15. Yπέροχη γραφή Αθανασία! Ευαίσθητη και θηλυκή… Τέλεια και η φωτό του ωκεανού. Μπράβο και στους δυο για το μοίρασμα και τη συνεργασία. Περιμένω τη συνέχεια… 🙂

  16. Τόσο η ευαισθησία όσο και τεχνική της γραφής κάνουν το κείμενο να έχει αμεσότητα και να αγγίζει κατ’ευθείαν στη ψυχή!

    Μπράβο στην Αθανασία και σε σένα Ωκεανέ που μας τη σύστησες!

  17. Αθανασία χαίρομαι που σε ‘διάβασα’ εδώ!!
    Πολύ όμορφιά είδα!!!! 🙂 Μπράβο..

  18. καλη μου αθανασια.. προλαβαινω ενα σχολιο εδω δεν νομιζεις;; τελικα… χαιρομαι πραγματικα για σενα που .. υπαρχουν ανθρωποι.. θα καταλαβεις καλη μου και το ξερω..

    @γλαρενια μου το σχολιο σου..

    «τώρα για τη γραφή μου που είναι ΜΟΝΟ αληθινή…δεν επαίρομαι καθόλου….
    Πάντως, σ’ ευχαριστώ,»

    ενα θα πω μονο.. στα σχολια.. κανεις σαν εσενα κανεις πραγματικα.. σ ευχαριστω.. καλο σκ και σε σενα..

    @ φιλε βασιλη.. σ ευχαριστω ειναι το λιγοτερο που θα κανα για κεινη και … το ξερεις και εσυ.. αξιζει πολυυυυ περισοοτερα σαν κοπελα.. ειλικρινα σ ευχαριστω..

    @ανασαιμια μου.. στην αρχη δεν σου κρυβω.., και εδω θα πω κατι που τ ακουει πρωτη φορα η αθανασια, στην αρχη στο πρωτο μαιλ ειπα.. ν αλλαξω καποιες λεξεις και να της το πω με ομορφο τροπο.. μα… δεν θα ταν εκεινη.. κ ετσι ευτυχως.. δεν το κανα.. η χαρα ειναι δικη μου που σας την συστησα ανασαιμια μου.. σ ευχαριστω.. ειλικρινα.. και απλα..

    @αρτιστακι μου;;; ε να μη σου πω μια καλησπερα;; καλησπερα να σαι καλα .. καλο σκ σε ολους..

  19. Καλημέρα παιδιά! και σας ευχαριστώ όλους..η ιστορία αυτή..είναι αληθινή….και την έζησα εγώ πρόσφατα…αφορά έναν…ραδιοφωνικό ας τον ονομάσω έτσι…έρωτα….έναν έρωτα που έζησα εγώ με έναν άνθρωπο του ραδιοφώνου! περίεργο σας φαίνεται ε;;…κι όμως μου συνέβη κ αι αυτό στη ζωή μου…ίσως δεν είμαι εγώ που κάνω την ιστορία αυτή μέσα από τη γραφή μου να είναι όμορφη…εκείνος είναι που έχει την σπάνια ικανότητα να (γιατί όντως την έχει) σαν άνθρωπος να κάνει όλα τα πράγματα γύρω του να φαίνονται πανέμορφα,λαμπερά,εξαίσια….έγραψα αυτή την ιστορία όχι γιανά δείξω το πόσο καλά ξέρω ΕΓΩ να εκφράζομαι μέσα από το γραπτό λόγο ή γιανά εντυπωσιάσω…αλλά επειδή ήθελα να τιμήσω τον ίδιο…και μόνο…επειδή τον αγαπώ,τον σέβομαι τον εκτιμώ σαν άνθρωπο…τον Γιάννη μου…αυτά όλα θα τα διαπιστώσετε και εσείς ΕΑΝ μου δωθεί η ευκαιρία να συνεχίσω την ιστορία αυτή…που το έυχομαι…και να την τελιώσω…σας ευχαριστώ όλους..με συγκινείτε!….Ωκεανέ μου χαίρομαι που σε βλέπω εδώ και πάλι…χαίρομαι πολύυυυ!και έυχομαι να μείνεις…Αθανασία.

  20. ωκεανε ανοικτη προσκλησουλα στους φιλους μου..ενδιαφερον θα ειχε μια συμμετοχη σου αν βεβαια σου κανει κεφι..φιλια!

  21. Καλημέρα και καλή Τετάρτη και στους δυο σας…
    Φιλιά…

  22. @ αθανασια μου δεν εφυγα ποτε.. ειπα οτι θα μεινω και το εννοω.. και γω χαιρομαι που επιτελους ανοιξες το δικο σου χωρο.. στην μπλογκοσφαιρα.. μου αφιαρει… ενα βαρος.. εσυ θα καταλαβεις..

    @ αρτιστακι μου φυσικα και θα παιξω μα δωσε μου λιγο χρονο..

    @καλο σου βραδυ και σενα αρτανις μου.. σ ευχαριστω που περνας.. ειναι «πολυτιμο» τετοιες ωρες..
    καλο βραδυ σε ολους..


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: