Αναρτήθηκε από: Ωκεανός.... | Σεπτεμβρίου 4, 2010

ΝΟΤΙΟΣ ΑΝΕΜΟΣ (Β΄ μέρος)

Είχαν περάσει μια εβδομάδα ήδη στο νησί οι δυο τους και ούτε που το είχαν καταλάβει.. πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός τελικά..; Γέλια ..πειράγματα.. φωνές.. όλα είχανε γίνει ένα κουβάρι.. Έχουν δίκιο όσοι λένε τελικά πώς ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός.. Κατάφεραν σε μια βδομάδα και οι δυο τους να ξέρουν πιο πολλά ο ένας για τον άλλο, παρά όσα οι άνθρωποι  που τους  γνώριζαν χρόνια ολόκληρα, και όλα αυτά αντάμωναν ανάμεσα στις ματιές τους και μόνο.. Δεν χρειάζονταν να πουν πολλά, απλά το μόνο που είχαν να κάνουν ήταν να κοιταχτούν για μια στιγμή, αυτή έφτανε..

Μια στιγμή…. όπως εκείνη η αναθεματισμένη, μακάριζε τον εαυτό της να μην ξαναρχόταν ποτέ, και το μόνο που λαχταρούσε από τα βάθη της ψυχής της ήταν ειλικρινά να μην είχε έρθει ποτέ..

Ήταν ένα απόγευμα πολύ διαφορετικό από τα άλλα.. Γεμάτο σύννεφα, εκείνος ακουμπισμένος σε μία συστάδα από βράχους χάζευε τον μοναχικό φάρο από μακριά, τα σύννεφα ήταν βαριά από ώρα, έπαιρνε μια θλιμμένη έκφραση το πρόσωπο σου και ας μην το ήθελες……

Εκείνη μόλις είχε ξυπνήσει απ’ τον μεσημεριανό ύπνο. Τα μεσημεριανά ουζάκια με το χταποδάκι ναι μεν ήταν υπέροχα, μα από την άλλη συνοδευόντουσαν τώρα πλέον από έναν δυνατό πονοκέφαλο και έναν υπέροχο τετράωρο μεσημεριανό λήθαργο.. Μόλις άνοιξε τα μάτια της τον αναζήτησε, όταν συνειδητοποίησε, ήξερε και πού θα τον έβρισκε.. [[Τελικά  αυτός ο άνθρωπος έχει περίεργη σχέση με την θάλασσα..]] Η σκέψη της  ήταν αυτή που μαρτυρούσε εδώ και ώρα και έμεινε να την κοιτά και να της χαμογελάει, όπως έκανε και εκείνη στον καθρέφτη όση ώρα ετοιμαζόταν για να πάει κοντά της να τον βρει, τελικά είναι πολύ ωραία γυναίκα.. ακόμα και ο καθρέφτης μπροστά της δεν μπορούσε παρά να… ανταποδώσει κι αυτός στο χαμόγελο που είχε μπροστά του..

Μα σαν  βγήκε έξω,τότε μόνο συνειδητοποίησε τον καιρό.., το χαμόγελο εξαφανίστηκε μονομιάς από τα χείλη της, το πρόσωπό της σκοτείνιασε και ανησύχησε. Αλλά όχι κυρίως για εκείνον παρόλο που την έτρωγε ένα περίεργο προαίσθημα.., ήξερε πως εκείνος θα ήταν καλά . Μα αυτό που την ανησύχησε και την ξάφνιασε ήταν το ότι κιόλας εκείνη ένιωθε πράγματα για εκείνον.. Μα πώς ήταν δυνατόν; Τον γνώριζε μόνο τέσσερις πέντε μέρες. Πώς ήταν δυνατόν κιόλας να έχει καταφέρει να καταλάβει τόσα πολλά για εκείνην; Και κυρίως πώς είχε καταφέρει να της ξεκλειδώσει την ψυχή…

Χαμένη στην σκέψη της μόλις συνειδητοποιούσε ότι στεκόταν εδώ και δέκα λεπτά δυο βήματα από εκείνον. Δεν είχε γυρίσει να την κοιτάξει.. μα ένιωθε την παρουσία της ολόγυρα.. Άλλωστε, την μαρτυρούσε και κάτι ακόμη, το μεθυστικό άρωμά της. Ακόμα και αν βρισκόταν ανάμεσα σε χίλιες γυναίκες, ακόμα και αν κάποιες φορούσαν το ίδιο άρωμα με εκείνη, εκείνη ξεχώριζε… από μίλια μακριά… Τουλάχιστον για εκείνον…

– Ξύπνησες ; Αν θέλεις να πιάσεις δουλεία σαν άγαλμα πάντως.. έχεις ελπίδες ..

Πάντα έτσι κακόκεφος είσαι εσύ; Σαν την θάλασσα ; Όταν είναι ανταριασμένη εκείνη είσαι και εσύ;

– Μπα; Κεφάκια;

– Καθόλου, και ειδικά με τέτοιον καιρό.. Τι λες θα βρέξει;

– Για εκεί το πάει..

– Και τότε τι κάνεις  εδώ;

– Αγναντεύω και προσμένω να με ξεπλύνει η βροχή…

– Να ξεπλύνει τι;

– Εμένα και τις σκέψεις μου..  Όχου!! Παράτα μας και εσύ.. τι ψάχνεις να βρεις ε; Σε έβαλε κανείς μήπως να με προσέχεις; Άσε με μόνο μου..

– Χμ.. Εμένα δεν με ξεγελάς.. κάτι έγινε όσο κοιμόμουν και μάλιστα για να ‘σαι εσύ έτσι πρέπει να ‘ταν πολύ γερό το σοκ’! Λέγε.. τι έγινε;

– Τίποτα σου λέω…

-Ο τόνος της φωνής σου όμως εμένα άλλα μου λέει, λέγε μη με παιδεύεις

– Να ρωτήσω κάτι;

– Ελεύθερα..

– Πώς γίνεται και με έμαθες τόσο γρήγορα;

– Ααα.. μυστικά του επαγγέλματος, καλά αμέσως να με κοιτάξεις στραβά, απλά πες το γυναικεία διαίσθηση.. πες τώρα..

– Δεν γλυτώνω ε; Καλά αμέσως να με κοιτάξεις στραβά;

-Μοιάζουμε και σε αυτήν την αντίδραση όπως και σε πολλά άλλα, λέγε τώρα με έσκασες !!!!

– Λοιπόν την είδα.. Εδώ, μην με διακόψεις και θα καταλάβεις, μιας και διακρίνω ήδη την απορία στα μάτια σου, σου λέω πώς δεν εννοώ πως είναι εδώ απλά ήρθε…. ο εκπρόσωπός της.

– Α σάλεψες τελείως εσύ μου φαίνεται, παραλογίζεσαι!

– Κοίτα.. εδώ.. Μια ορχιδέα… Δεν σου φαίνεται περίεργο;

-Μ.. Ναι πολύ, αλλά τι σημαίνει για σένα; Μου είναι πιο πολύ περίεργο, απ’ ότι θυμάμαι δεν είχες ποτέ ιδιαίτερη σχέση με τα λουλούδια, εν αντιθέσει με τη θάλασσα, λοιπόν;

-Έχεις δίκιο, ας γίνω ποιο σαφής

-Άντε να χαρώ..

-Λοιπόν, όπως πολύ σωστά είπες, με τα λουλούδια δεν είχα ποτέ ιδιαίτερη σχέση εκτός από αυτή του σεβασμού. Αλλά… με αυτό το συγκεκριμένο ή μάλλον με αυτό που αντιπροσωπεύει έχω. Εκείνη, όταν μου χαμογέλαγε ήταν πραγματικά σαν να είχα μπροστά μου μια ορχιδέα σαν αυτή, ολόλευκη. Ειλικρινά ήταν ό,τι πιο όμορφο είχα δει στην ζωή μου… Κάτι τόσο σπάνιο,τόσο μαγικό, μπορούσε να με συνεπάρει και μόνο κοιτώντας με. ήταν τόσο εύθραυστη, τόσο μεθυστικό το άρωμά της ακριβώς όπως και το λουλούδι. Μύριζε από μακριά και καταλάβαινες ότι πρόκειται για ορχιδέα… Έτσι και εκείνη, όταν ερχόταν δεν χρειάζονταν να την κοιτάξω, ήξερα ότι ήταν εκείνη και όταν γυρνούσα να την κοιτάξω, μέσα στα μάτια της, λαμπερή όπως ήταν μέσα στο φόρεμα της, το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ ήταν το χαμόγελο που θα ακολουθούσε αμέσως μετά και θα με γέμιζε τόσο βαθιά στην ψυχή όσο τίποτα άλλο στον κόσμο..

– Ομολογώ, δεν σε έχω ξανακούσει να μιλάς έτσι για γυναίκα ποτέ!

(χαμόγελο)

Αλήθεια λέω, με εκπλήσσει..

– Ναι, ίσως… Μα και εκείνη δεν ήταν σαν όλες τις άλλες.

– Πότε την γνώρισες; και πού; Συγνώμη αν γίνομαι αδιάκριτη, άλλα από τον τρόπο που την περιγράφεις και μόνο, μου έχεις κεντρίσει το ενδιαφέρον.

-Τότε μιας και από ότι βλέπω η βροχή αργεί να έρθει και μιας και βρισκόμαστε μπροστά στην μάγισσά μου (θάλασσα), άκου… Κάτσε μόνο να βάλω ένα τραγούδι στο κινητό για να πηγαίνει με την ατμόσφαιρα.

– Χαζό! Με κάνεις να γελάω!

-Ε, τότε είμαστε έτοιμοι μιας και με αυτό που θα σου περιγράψω σε βλέπω να γελάς για πολλή ώρα!!

Την πρωτοείδα, τότε σε μια καφετέρια, είχα μείνει στήλη άλατος να την χαζεύω από το απέναντι τραπέζι. Εκείνη καθόταν ήδη στο δικό της τραπέζι και βρισκόταν μπλεγμένη σε κάτι χαρτιά,που απ’ ότι έδειξε τελικά ήταν δικογραφίες. Εκείνη την ημέρα βρισκόμουν εκεί για παρόμοιο λόγο, είχα ένα δικαστήριο που εκκρεμμούσε και το οποίο όπως συνήθως θα αργούσε, οπότε ο δικηγόρος μου, καλή του ώρα, μου πρότεινε να κατέβω στην καφετέρια του δικαστηρίου για να κάνω ένα τσιγάρο και να χαλαρώσω, όπως είχε πει χαρακτηριστικά, πήγαινε να κάνεις ένα τσιγάρο να χαλαρώσεις, σκοτώνεις άνθρωπο και δεν θέλω να είμαι εγώ αυτός!!

Συνειδητοποίησε την παρουσία μου,όταν μετά από πέντε λεπτά γύρισε να κοιτάξει τι είχα πάθει και είχα μείνει όρθιος τόση ώρα με τα τσιγάρα και τα κλειδιά του αυτοκινήτου στο χέρι!! Όπως ήταν φυσικό, όταν συνειδητοποίησε ότι επιτέλους έκλεισα το στόμα μου και έκατσα στην καρέκλα μου φανερά αμήχανος, άρχισε να γελάει δυνατά, μα αμέσως μετά, όλο αρχοντιά μου ζήτησε συγνώμη.Έπρεπε κάτι να κάνω αμέσως αλλιώς φανερά θα είχα χάσει το παιχνίδι πριν ακόμα αρχίσει…

Από τον χαρτοφύλακα που κρατούσε και το ολόλευκο φόρεμά της, ήξερα ότι θα έπρεπε να κάνω κάτι δραστικό! Οπότε ξαφνικά, συνειδητοποιώ ότι ακριβώς πίσω  της υπήρχε ένα ανθοπωλείο, η σκέψη προσπέρασε τα πόδια, πριν καν να προλάβω να απαντήσω στο παιδί  που καθάριζε ήδη το τραπεζάκι μπροστά μου και ετοιμαζόταν να πει, Τι θα πάρετε; Ότι θα επέστρεφα αμέσως. Όταν με είδε να βγαίνω από το ανθοπωλείο, κρατώντας μια ολόλευκη ορχιδέα περιτριγυρισμένη από δεκάδες τριαντάφυλλα, η έκπληξη στα μάτια της ήταν δέκα φορές μεγαλύτερη από του παιδιού που πλέον χαμογελούσε, γιατί είχε ήδη καταλάβει ότι τσάμπα καθάριζε το διπλανό τραπέζι πριν…Τώρα ήταν η σειρά της να με κοιτάει μαρμαρωμένη σαν βασίλισσα και εγώ είχα ήδη σαν »άλλοθι» το προηγούμενο συγνώμη της ώστε ήταν πλέον η σειρά μου να ζητήσω συγνώμη με τον τρόπο μου..

Καλημέρα σας

– Καλημέρα

– Δικά σας, επιτρέψτε μου να σας τα προσφέρω, ανταποδίδοντας την συγνώμη που μου ζητήσατε πριν.

– Ευχαριστώ, αλλά..

– Αλλά;

– Μόνο εάν μου επιτρέψετε να κεράσω καφέ εγώ μιας και ομολογώ με αφήσατε άφωνη!! Καθίστε.

– Χα χα χα

– Χα χα χα

– Ωραία λοιπόν, δέχομαι!

-Παιδί!!

– Έ και δεν μου λέτε; πάντα έτσι κάνετε; Τρέχετε στο κοντινότερο ανθοπωλείο για να εξιλεωθείτε;

– Ομολογώ ότι αυτό ήταν αυθόρμητο! Αλλά κάτι έπρεπε να κάνω αλλιώς δεν θα μου ξαναρίχνατε ούτε ματιά! χα χα χα

– Χα χα χα, με κάνετε και γελάω

– Κακό είναι αυτό; Γιατί εγώ για καλό το έχω..

– Εξαρτάται, αν αυτό γίνεται από έναν άγνωστο ίσως και να ‘ναι κακό.. και κάτι ακόμα, γιατί μία ορχιδέα ανάμεσα σε τόσα τριαντάφυλλα;

– Με συγχωρείτε, αδιόρθωτος,  ονομάζομαι ……. παράλειψίς μου, χάρηκα πολύ! Και όσο για την μία ορχιδέα είναι ολόιδια  εσείς! Το ίδιο ολόλευκα ντυμένη, με την ίδια εξαίσια μυρωδιά και το ίδιο μαγευτική..Οπότε αν ανάμεσα σε τόσα τριαντάφυλλα κάποιος μπορεί να ξεχωρίσει την ορχιδέα, τότε θα είχε την ίδια αντίδραση με εμένα όταν σας είδα!

– Επίσης, εγώ όμως ονομάζομαι ορχιδέα!! Μόλις με βαφτίσατε!!! χα χα χα

– Χα χα χα

– Όπως επίσης σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, τιμή μου!

– Δική μου η τιμή λόγω.. χαμόγελου…

Τελικά όταν κατάφερε να μη χαμογελάει και να αναπολεί το παρελθόν του, γύρισε και στο παρόν, συνειδητοποίησε ότι εκείνη όχι μόνο δεν γέλαγε, αλλά είχε πάρει και μία ανεξήγητα θλιμμένη έκφραση και ήταν σειρά της να χαθεί στις σκέψεις της..

Η βροχή τελικά πρόλαβε να κάνει την δουλειά της, μόνο που αυτή δεν ήταν να ξεπλύνει τις σκέψεις του, αλλά να κρύψει τις δικές της….. Έφυγαν άρον άρον μακαρίζοντας την τύχη της που έπιασε βροχή λίγο πριν δακρύσει….

Συνεχίζεται….



Advertisements

Responses

  1. Καλέεεεεεε ρε φίλεεεεεεεε που είσαι σύ?? τι κάνεις τόοοσο καιρό??????????? ΜΑΣ ΕΛΕΙΨΕΣ αλήθεια όμως…πάει σκορπίσαμε ρεεεεεεεεεεεε!πως σκ..τά μας έκανε,έτσι αυτή η ρημάδα η ζωή! πάει σκορπίσαμε σε εκατό,μεριές…εγώ πάντα σε θυμάμαι κ πάντα σε σκέφτομαι…κ σένα κ τα άλλα παιδιά που είμασταν,κάποτε όμορφη παρέα εδώ μέσα.(το Βασίλη μας,τη Δειιάνειρά μας,κ όολους τους άλλους που τώρα έχουν χαθεί,κάπου στο διάστημα..)ποτέ δε ξεχνάς τους καλούς φίλους.. έυχομαι κάποτε να ξανασμίξουμε…μου λείπει αυτή η παρέα κ οι όμορφες,στιγμές που ζήσαμε εδώ μέσα στο σπιτάκι σου…αλλά κ οι λιγότερο όμορφες…..φίλε δε προλαβαίνω να διαβάσω το κείμενό σου…έχω δουλίτσα…απλά πέρασα να σου πώ τις σκέψεις μου….κ να αφήσω μια καλησπέρα…

  2. καλως την γλυκια μου αθανασια! καλα ειμαι τωρα αθανασια μου,μια χαρα και ελπιζω το ιδιο και για σενα και για ολους τους υπολοιπους.
    μα εχεις περα για περα δικιο… σκορπισαμε σαν να ημασταν ανεμος.. αλλα μαλλον καλη μου ηλιαχτιδα δεν φταιει η ρημαδα η ζωη μας.. το εχουμε αυτο ναι να ριχνουμε παντα σε αλλους τα λαθη που απο την αρχη ηταν μονο δικα μας… γιατι σ αυτην την ζωη ακομα και το διαστημα εμεις και μονο το οριζουμε.. και δεν σου κρυβω ειλικρινα οτι ακομα κ εγω εκανα λαθη πολλα.. και το μεγαλυτερο απο ολα αυτα τα λαθη ηταν το οτι πιστεψα σε κατι αλλο εκτος της ελπιδας που ως ατομο με διακατειχε παντα.. πιστεψα οτι αυτη η ελπιδα απλα μου χαμογελουσε αλλα εκανα λαθως..
    απλα καποια στιγμη ερχεται το πληρωμα του χρονου οσπου πλεον απαλαγμενος απο συναισθηματα αναρωτιεσαι και αναμετρασαι με το παρελθον… κ τοτε πιστεψε με οταν το παρελθον σου στοιχειωσει τα ονειρα σου απλα σταματας να ονειρευεσαι.. για παντα.. να σαι καλα που περασες! κ ευχαριστω για την καλησπερα καμια φορα ακομα κ αυτη η μικρη λεξη απο εναν φιλο ειναι που μπορεις να νοσταλγησεις τοσο ωστε να ξαναγυρισεις.. καλο σου βραδυ

  3. Aαααααααααααααααααααααα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Τι ‘εκπληξη ήταν αυτή;
    ΜΑΣ ΕΛΕΙΨΕΣ και σε παρακαλώ να «Συνεχίζεται» η ιστορία σου και όσες στο μέλλον γράψεις
    ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ!!!

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  4. αααααααααα!!!! καλησπέρα γλαρένια μου σ ευχαριστώ πολύ που περνάς ακόμα κ τώρα που εγώ δεν προλαβαίνω, αλλά κάποια στιγμή θά ρθω το υπόσχομαι… για μένα λέει πολλά αυτό σαν άνθρωπος κ μόνο σ ευχαριστώ από καρδιάς ειλικρινά.. κ μένα μου λείψανε κάποιοι άνθρωποι κ κάποιες γνώριμες γραφές από εδώ.. να σ έχει πάντα ο θεός καλά!

    Υ.Γ. με γειά το blog!!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: