Αναρτήθηκε από: Ωκεανός.... | Δεκέμβριος 1, 2011

Ματωμένα Όνειρα (δ’ μερος)

-Κύριε!!!!!!! Σας παρακαλώ!! Μην ταράξετε τον ασθενή μου! Ασφάλεια!!! Επιτέλους!!! Εδώ!!!

-Βρε θα τον κάνω να μετανιώσει… πού είσαι βρε άτιμε; Νά ‘σαι!!! Σε βρήκα!!

Άντρα μου λογικέψου!!!

Ήταν τα μόνα λόγια που ακουστήκανε ανάμεσά τους πριν την αμυδρή παύση…Τα πρώτα ήταν της γιατρού,τα αμέσως επόμενα του πεθερού και τα τελευταία την πεθεράς του. Εκείνος μπορεί να μη μίλησε βέβαια μα τα ‘χασε στην θέα των ματιών απέναντί του και απρόσμενα γι’ αυτόν μίλησε μόνο με το βλέμμα του. Μα δε μίλησαν μόνο τα δικά του μάτια αλλά και εκείνης. Το κακό ήταν όμως πως δεν συναντήθηκαν μόνο τα δικά τους βλέμματα αλλά και της πεθεράς του.

Σαν γυναίκα που είναι, μπόρεσε να νιώσει αμέσως τον μαγνητισμό στα βλέμματα και των δυό τους. Γυναικεία διαίσθηση……. δεν ξεγελιέται ποτέ…………..

Το κακό για την γιατρό του  ήταν πως και εκείνη είχε τη διαίσθηση πως όταν αυτός ο άντρας θα άνοιγε τα μάτια του και θα την κοιτούσε για πρώτη φορά  και ξέροντας ήδη απο τα στοιχεία του ότι είχε ανοιχτόχρωμα μάτια, ήταν σίγουρη πως θα ήτανε πολύ όμορφα μάτια. Μα σε καμία περίπτωση δεν περίμενε να τη μαγνητίσει τόσο πολύ αυτό το βλέμμα. Τόσο ώστε προς στιγμήν να χάσει τη λαλιά της.

Στον πόλεμο που ακολούθησε βέβαια, πέσανε βαριές κουβέντες και κατάρες φυσικά από τον πεθερό του μα….. Κανένας δεν περίμενε τέτοια έκρηξη και τέτοια αλλαγή συμπεριφοράς από την πεθερά του. Ακόμα και ο ίδιος ο πεθερός του σάστησε λίγο πρίν τον βγάλει η ασφάλεια έξω σηκωτό, την κοιτούσε και αυτός σαν χαμένος, δεν πίστευε στα αυτιά του πως αυτή η Λερναία Ύδρα που μεταμορφώθηκε μόλις η γυναίκα του, ήταν η ίδια που λίγο πρίν προσπαθούσε να τον συνετίσει. Σταμάτησε μόνο σαν ξέσπασε για τα καλά, βγάζοντας απο μέσα της όσα για χρόνια είχε καλά κρυμμένα. Τότε μόνο όταν μπόρεσε να κοιτάξει στα μάτια τον γαμπρό της και να δει τη ντροπή ζωγραφισμένη στα μάτια του με το μελάνι του πόνου και καμβά την νοσταλγία. Τότε σώπασε μονομιάς . Του μίλησε με ακόμα ένα βλέμμα και μόνο που μακάριζε τον εαυτό του να μη το΄χε συναντήσει ποτέ και σηκώθηκε και έφυγε δίχως να κοιτάξει πίσω της.

Τότε μείνανε για πρώτη φορά οι δυό τους και για αρκετή ώρα δε μιλούσε κανένας από τους δύο. Εκείνη προσπαθούσε να συνειδητοποιήσει τη… βορά του χαστουκιού…. που μόλις της είχε δώσει η ζωή.. και εκείνος, αδύναμος ακόμα, προσπαθούσε να ξεμπλεχτεί απο τα δίχτυα της δικής του ζωής.

Χαμένοι και οι δυο τους κοιτούσαν τους περαστικούς επισκέπτες, μιάς και η πόρτα του δωματίου του ακόμα είχε παραμείνει ορθάνοιχτη. Εκείνη μόλις τη στιγμή ξανακοιταχτήκανε. Μα  ναί… Δεν ήθελε κανένας απο τους δυο τους να πιστέψει αυτό που τους συνέβαινε. Δεν το χώραγε ο νούς τους. Πώς είναι δυνατόν να ερωτευτείς απο την πρώτη ματιά; Πώς είναι δυνατόν να μην έχεις καν ακούσει τη φωνή του άλλου και να νιώθεις ρίγος για εκείνον;  Αδύνατον και όμως συνέβαινε…

Τη σιωπή ανέλαβε να τη σπάσει εκείνος.

-Καλησπέρα σας, να με συγχωρείτε για όλα όσα είδατε, πάντως σας ευχαριστώ πολύ για την υπεράσπιση για πρίν. Σας ευχαριστώ πολύ!

Καλησπέρα σας και εσάς, αλίμονο, θα το ΄κανα για κάθε ασθενή μου. Οπότε δεν υπάρχει λόγος να με ευχαριστείτε.

-Μάλιστα. Οπότε να υποθέσω πως σε σας οφείλω το ότι ακόμα είμαι ζωντανός. Ομολογώ πως σάστισα όταν σας είδα. Σας φανταζόμουν σαν άγγελο μα… δεν περίμενα με τίποτα να έχετε τη μορφή του.

-Παρακαλώ;;;;;;; Άγγελος;;;; Εγώ;;; Θα το προσπεράσω αυτό, για να σας πώ πως όχι μόνο σε μένα την οφείλετε αλλά και στον εαυτό σας. Κυρίως σ’αυτόν θά ΄λεγα. Προσπαθήσατε πολύ να μείνετε στην ζωή και τα καταφέρατε,μπράβο σας.

-Εσείς δεν κρατάγατε το μαχαίρι γιατρέ μου;; Άρα εσύ μου δώσες ζωή… στο χέρι σου ήταν όλα και παραμένουν…..

-Ώπα!!!  Και ενικός απότομος… και με φλερτάρετε αυτή την στιγμή ή κάνω λάθος;; Μη με κάνετε να μετανιώσω για την πράξη μου πρίν.

-Έχετε δίκιο… Μα μίλησε η καρδιά πρώτα και μετά ο νούς, μ’αυτήν εγώ δεν τα βάζω. Όσες φορές και άν τα ΄βαλα βγήκα χαμένος. Μα το ‘δα και στα μάτια σας. Πάντα λένε τα μάτια των ανθρώπων όταν ανταμωθούνε για πρώτη φορά μιλάνε και λένε όσα τα λόγια δεν μπορούν να πούν…

-Ααααααα!!!!! Σας..

-Σε παρακαλώ άφησέ με να τελειώσω και μετά κρίνε με. Πρίν απο λίγες στιγμές  έχασα ό,τι είχα λατρέψει περισσότερο στην ζωή μου. Μα όταν σε πρωτοείδα κάτι μέσα μου, κάτι, μ’ έκανε  να χαμογελάσω ξανά. Ξέρω πώς τώρα ακούγομαι παράλογος και επιπόλαιος. Μα ειλικρινά δεν είμαι. Έτσι και τότε με εκείνη, από την πρώτη στιγμή που την αντάμωσα ήξερα πως θα γινόταν η γυναίκα της ζωής μου. Έτσι και τώρα το ίδιο ένιωσα, με την ίδια δύναμη έγινε σκίρτημα καρδιάς και ανέβηκε στα χείλη μου για να σου πούν τα λόγια μου πώς ενώ  δεν ξέρω ακόμα το όνομά σου, κοίταξα βαθιά μες στην καρδιά σου. Δε θα σου πω άλλα λόγια γιατί μπορεί να μη σε ξανασυναντήσω ποτέ μου. Μπορεί ακόμα και να μη ζήσω, μα αν ζήσω, σου υπόσχομαι να γίνω φύλακας άγγελός σου.

-Μάλλον, ακόμα η επήρεια του ναρκωτικού δεν σας έχει περάσει μου φαίνεται…

-Αυτό το χαμόγελο το αυθόρμητο και μόνο μου είπε όλα όσα ήθελα να μάθω…

-Ομολογώ πως….. πώς να το πώ;

Αληθινά..όπως βγαίνει απο την καρδία σου…

-Μμμμμ, ναί… η αλήθεια είναι πως αυτό το ένιωσα από την πρώτη στιγμή. Γι’ αυτό και έμεινα να σε ακούσω. Δεν ξέρω το γιατί μα από την αρχή νιώθω σαν να σε ξέρω χρόνια και ας σε έχω γνωρίσει λίγες στιγμές μόνο και ναί καλά είδες το πρώτο βλέμμα και ναί μου μίλησες καταμεσής στην καρδιά μου μέσα, άγγιξες απο την πρώτη στιγμή  κομμάτια της, που δεν έχει αγγίξει ποτέ κανείς μα….. πρός στιγμήν και μόνο μπόρεσα να ξεχάσω την μαραμένη μου ζωή.  Σ’ευχαριστώ και εγώ λοιπόν για αυτό.. άρα… πατσίσαμε…

-Κλαίς;;; όχι μην κλαίς!

-Ό,τι θέλω κάνω! και τώρα θα πρέπει να φύγω καλή σου ανάρρωση εύχομαι!

-Οχι!!!!!!!!! ΜΗ ΠΕΡΊΜΕΝΕ ΑΧ!

-Μη!!!! Τι κάνεις θα πέσεις! Είσαι τρελός;;;; Πρόσεχε, τί κάνεις;;; Πέφτεις! Νοσοκόμα;;; Τρέχα, ακολούθα με!!!!!

                       Συνεχίζεται…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: